حمزة بن عبدالمطلب: تفاوت میان نسخه‌ها

حمزه همواره از پیشقدمان و در صف اول مدافعان [[پیامبر اسلام]]{{صل}} قرار داشته است، چنانکه اولین سریه<ref>سریه آن است که شخص پیغمبر{{صل}} همراه لشکر نباشد و اگر پیامبر باشد آنرا غزوه می‌نامند.</ref> رسول خدا با [[سرپرستی]] حمزة بن عبدالمطلب بوده است<ref>تاریخ خلیفه، خلیفة بن خیاط، ص۳۴؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۴۲: الدرر، ابن عبدالبر، ص۹۶؛ ذخائر العقبی، طبری، ص۱۷۶؛ مناقب آل ابی‌طالب، ابن شهرآشوب، ج۱، ص۱۶۱؛ البدایة و النهایه، ابن کثیر، ج۳، ص۳۰۰؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ص۴۷۲؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، نمازی، ص۲۰۰.</ref> و یا آنکه در [[عقبه]] یعنی آن شبی که [[مردم مدینه]] در [[منی]] [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} شرفیاب شدند و با او [[پیمان]] بستند تا حضرتش به [[مدینه]] کوچ کند، [[مردم]] [[مکه]] که از این [[اجتماع]] خبردار شدند همگی با [[شمشیر]] به [[خانه]] [[عبدالمطلب]] که محل انجمن بود [[هجوم]] آوردند و فقط [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} و [[حمزه]] جلو گردنه پاس می‌دادند که جمعیت [[قریش]] رسیدند، حمزه با شمشیر کشیده جلو جمعیت [[ایستاده]] و قسم یاد کرد به [[خدا]] هر که قدم به این گردنه بگذارد او را با شمشیر قطعه قطعه می‌کنم، مردم که چنین دیدند عقب‌نشینی کرده و برگشتند<ref>تفسیر قمی، علی بن ابراهیم قمی، ج۱، ص۲۷۳؛ اعلام الوری باعلام الهدی، طبرسی، ج۱، ص۱۴۴؛ تفسیر صافی، فیض کاشانی، ج۲، ص۲۹۴؛ حلیة الأبرار، علامه بحرانی، ج۱، ص۹۴.</ref>.<ref>[[حبیب عباسی|عباسی، حبیب]]، [[حمزه بن عبدالمطلب (مقاله)|مقاله «حمزه بن عبدالمطلب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۲۱۲؛ [[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[حمزة بن عبدالمطلب (مقاله)|مقاله «حمزة بن عبدالمطلب»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۱.</ref>

مرحوم [[شیخ طوسی]] در کتاب امالی از [[حضرت رضا]]{{ع}} از پدرانش از [[امیرمؤمنان]]{{ع}} از [[پیامبر]]{{صل}} [[روایت]] کرده که فرمود: در [[روز قیامت]] همه [[مردم]] پیاده‌اند جز ما چهار نفر، شخصی پرسید یا [[رسول‌الله]] سه نفر دیگر چه کسانی هستند؟ فرمود: من بر [[براق]] و برادرم [[صالح]] بر همان ناقه‌ای که آنرا پی کردند سوار می‌شویم و عمویم حمزه بر [[ناقه]] غضبای من سوار می‌گردد و برادرم [[علی بن ابی طالب]] بر ناقه‌ای از ناقه‌های [[بهشت]] سوار می‌شود و لوای [[حمد]] را به دست می‌گیرد و وارد [[محشر]] می‌شود، در مقابل [[عرش]] [[پروردگار]] می‌ایستد و می‌گوید: {{متن حدیث|لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ }}، آنگاه مردم می‌گویند، قطعاً او [[فرشته]] بزرگی است و با [[پیامبری]] مرسل و یا حامل عرش پروردگار است، ملکی آواز می‌دهد که او [[صدیق اکبر]] [[علی بن ابی طالب]] است<ref>شرح الاخبار، قاضی نعمان مغربی، ج۲، ص۴۶۹؛ الخصال، شیخ صدوق، ج۴، ص۲۰۳؛ الأمالی، شیخ طوسی، ص۳۴۵؛ مناقب آل ابی طالب، ابن شهرآشوب، ج۳، ص۳۰؛ کنز العمال، متقی هندی، ج۱۳، ص۱۵۳؛ المناقب، خوارزمی، ص۲۹۵.</ref>.