ابوشریح خزاعی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{امامت}}

: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ابوشریح خزاعی در تراجم و رجال]] - [[ابوشریح خزاعی در تاریخ اسلامی]]</div>

<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

==مقدمه==

از تیره [[کعب]] از [[خزاعه]] که به او کعبی نیز گفته‌اند<ref>ابن سعد، ج۴، ص۲۲۱؛ خلیفة بن خیاط، ص۱۸۱.</ref>. نامش را به [[اختلاف]]، [[خویلد]]، هانیء<ref>ابن سعد، ج۴، ص۲۲۱؛ ابونعیم، ج۵، ص۲۹۲۷؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۵۰.</ref>، کعب<ref>ابن حبان، ج۳، ص۳۵۲؛ طبرانی، ج۲۲، ص۱۸۱؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۵۰.</ref> و [[عبدالرحمان]]<ref>مزی، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref> و نام پدرش را [[عمرو]] آورده‌اند<ref>ابن سعد، ج۴، ص۲۲۱؛ طبرانی، ج۲۲، ص۱۸۱؛ ابونعیم، ج۵، ص۲۹۲۷؛ ابن عبد البر، ج۴، ص۲۵۰.</ref>. به [[ابوشریح]]، عمرو بن خویلد نیز گفته شده است<ref>خلیفة بن خیاط، ص۱۸۱؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۵۰؛ مزی، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref>. اما نام درست و مشهور او، همان [[خویلد بن عمرو]] است وبه [[کنیه]] [[شهرت]] دارد<ref>ابن عبد البر، ج۲، ص۳۷.</ref>. وی را از عاقلان [[أهل]] [[مدینه]] شمرده<ref>ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۵۰.</ref> و حجازی دانسته‌اند<ref>بخاری، ج۳، ص۲۲۴؛ ابن حبان، ج۳، ص۱۱۰؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۳۵۰.</ref>.

از [[زندگی]] او پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} به جز یکی دو گزارش اطلاعی در دست نیست. بنا بر روایتی، ابوشریح در سال سی و هنگام [[جنگ]] [[سعید بن عاص]] در [[طبرستان]]، به [[کوفه]] رفت تا از نزدیک [[شاهد]] ماجرا باشد. در همین [[زمان]]، هنگامی که برخی [[جوانان]] کوفه، [[ابن حیسمان خزاعی]] را محاصره کردند و به [[قتل]] رساندند، ابوشریح و پسرش بر [[ضد]] محاصره کنندگان [[شهادت]] دادند و [[عثمان]] [[دستور]] داد محاصره کنندگان را [[مجازات]] کنند و به قتل برسانند<ref>طبری، ج۴، ص۲۷۳.</ref>. در روایتی دیگر، هنگامی که [[عمرو بن زبیر]] برای کشتن برادرش [[عبدالله]] وارد [[مکه]] شد، ابوشریح با استناد به سخنی - که در آن [[رسول خدا]]{{صل}} [[قتال]] در مکه را [[حرام]] اعلام کرده بود. [[عمرو]] را از [[کشتار]] در [[مکه]] [[نهی]] کرد<ref>ابن هشام، ج۴، ص۵۸.</ref>.

[[حدیثی]] نقل شده است که در آن، نافرمان‌ترین [[مردم]] به سه دسته تقسیم شده‌اند<ref>ر.ک: احمد بن حنبل، ج۴، ص۳۲؛ ابن ابی عاصم، ج۴، ص۲۸۳.</ref>. برخی این [[حدیث]] را به ابوشریح خزاعی نسبت داده‌‍‌اند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۱۷۴ و ۱۸۲.</ref>.

از ابوشریح بیست حدیث [[روایت]] شده است<ref>ابن حزم، اسماء الصحابة الرواه، ص۱۲۱.</ref>. وی از [[رسول خدا]] و [[عبدالله بن مسعود]] روایت نقل کرده، و [[ابوسعید مقبری]]، [[سفیان بن ابی العوجاء]] و [[نافع بن جبیر بن مطعم]] نیز از او روایت کرده‌اند<ref>مزی، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوشریح خزاعی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۳۷۲.</ref>

==منابع==

# [[پرونده:1100558.jpg|22px]] [[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|'''مقاله «ابوشریح خزاعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']]

==پانویس==

[[رده:صحابه]]