رسول در لغت: تفاوت میان نسخه‌ها

ریشه این واژه «ر س ل» می‌باشد. مصدر آن «إرسال»، به معنای فرستادن کسی یا چیزی است که با فرستاده حامل [[پیام]] فرستنده برای دیگران است، یا خود موظّف به انجام کاری است. بدین ترتیب، [[رسول]] و مرسل در [[قرآن]] به معنای فرستاده‌شده است که مصادیق گوناگونی می‌تواند داشته باشد، از قبیل:

[[ملائکه]] حامل پیام و یا [[فرمان الهی]]:

در هر مورد، با توجه به [[سیاق آیه]] و قرآئن لفظی و [[معنوی]]، می‌توان مصداق آن را تشخیص داد. همچنین لفظ رسول برای هریک از [[مذکر]]، مؤنث، مفرد، تثنیه و جمع، یکسان به کار می‌رود: {{متن قرآن|إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«ما فرستاده پروردگار جهانیانیم؛» سوره شعراء، آیه ۱۶.</ref>.

{{منابع}}

# [[پرونده:1379153.jpg|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴ (کتاب)|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴''']]

{{پایان منابع}}

{{پانویس}}

[[رده:رسول]]