پرش به محتوا

فلسفه عزاداری: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%;...» ایجاد کرد)
 
خط ۲۲: خط ۲۲:
شما می‌شنوید [[متوکل]] [[دستور]] داد [[قبر]] [[حسین بن علی]]{{ع}} را آب بندند و کسی نرود به [[زیارت امام حسین]]{{ع}}، اگر کسی می‌رود دستش را ببرند. اگر کسی اسم حسین بن علی{{ع}} را ببرد چنین و چنان بکنند. لابد [[خیال]] می‌کنید این [[آدم]] یعنی متوکل فقط گرفتار یک [[عقده]] [[روحی]] بود، یک [[دشمنی]] و یک [[کینه]] بی‌منطقی با نام حسین بن علی{{ع}} داشت. نه آقا، آن [[روز]] نام حسین بن علی{{ع}} در اثر توصیه و تأکیدهای [[ائمه]] به [[عزاداری]] و در اثر به وجود آمدن امثال کمیت‌ها و [[دعبل]] بن علی‌ها [[پدر]] متوکل را در می‌آورد! متوکل می‌دید هر یک از اینها به اندازه یک [[سپاه]] علیه او مؤثر هستند، می‌دید نام حسین [[شهید]] از خود حسین زنده برای او و امثال او کمتر مزاحم نیست.
شما می‌شنوید [[متوکل]] [[دستور]] داد [[قبر]] [[حسین بن علی]]{{ع}} را آب بندند و کسی نرود به [[زیارت امام حسین]]{{ع}}، اگر کسی می‌رود دستش را ببرند. اگر کسی اسم حسین بن علی{{ع}} را ببرد چنین و چنان بکنند. لابد [[خیال]] می‌کنید این [[آدم]] یعنی متوکل فقط گرفتار یک [[عقده]] [[روحی]] بود، یک [[دشمنی]] و یک [[کینه]] بی‌منطقی با نام حسین بن علی{{ع}} داشت. نه آقا، آن [[روز]] نام حسین بن علی{{ع}} در اثر توصیه و تأکیدهای [[ائمه]] به [[عزاداری]] و در اثر به وجود آمدن امثال کمیت‌ها و [[دعبل]] بن علی‌ها [[پدر]] متوکل را در می‌آورد! متوکل می‌دید هر یک از اینها به اندازه یک [[سپاه]] علیه او مؤثر هستند، می‌دید نام حسین [[شهید]] از خود حسین زنده برای او و امثال او کمتر مزاحم نیست.


چون ائمه دین در اثر همین توصیه و [[دستورها]] نگذاشتند حسین بن علی{{ع}} بمیرد، به صورت یک [[فکر]]، به صورت یک ایده، به صورت یک [[عقیده]] [[مبارزه با ظلم]]، حسین را زنده نگه داشتند. متوکل هم به حساب خودش خوب حساب کرده بود، حساب کرده بود بلکه بتواند این فکر را و این ذکر را و این ایده را و این عقیده را از بین ببرد. و الا خیلی هم آدم عاقلی بود، آدم [[مقدس]] مآبی هم بود. هیچ عقده روحی و شخصی درباره حسین بن علی{{ع}} نداشت، اما می‌دید حسین با همین مرثیه‌خوانی‌ها به صورت یک [[مکتب]] در آمده است که دیگر [[متوکل]] نمی‌تواند متوکل باشد.
چون ائمه دین در اثر همین توصیه و [[دستورها]] نگذاشتند حسین بن علی{{ع}} بمیرد، به صورت یک [[فکر]]، به صورت یک ایده، به صورت یک [[عقیده]] [[مبارزه با ظلم]]، حسین را زنده نگه داشتند. متوکل هم به حساب خودش خوب حساب کرده بود، حساب کرده بود بلکه بتواند این فکر را و این ذکر را و این ایده را و این عقیده را از بین ببرد. و الا خیلی هم آدم عاقلی بود، آدم [[مقدس]] مآبی هم بود. هیچ عقده روحی و شخصی درباره حسین بن علی{{ع}} نداشت، اما می‌دید حسین با همین مرثیه‌خوانی‌ها به صورت یک [[مکتب]] در آمده است که دیگر [[متوکل]] نمی‌تواند متوکل باشد.<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، [[خطابه و منبر (مقاله)|مقاله «خطابه و منبر»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۶ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۶]] ص ۲۰.</ref>
 
باز هم داستان‌ها داریم، اگر کسی در این زمینه جمع‌آوری بکند و ببیند مرثیه‌های مرثیه‌خوان‌های [[سیدالشهداء]] تا آن وقتی که از تعلیمات [[ائمه]] [[پیروی]] می‌کردند چه نقشی را در [[اجتماع]] داشته مورد اعجاب خواهد بود. پس اگر این دو چیز دانسته بشود - و باید دانسته بشود - می‌توان از همین عزاداری‌ها استفاده‌های خوب برد.<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، [[خطابه و منبر (مقاله)|مقاله «خطابه و منبر»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۶ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۶]] ص ۲۰.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۸۰٬۴۲۳

ویرایش