سوره عادیات: تفاوت میان نسخه‌ها

و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]]{{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.