ابوزهیر ثقفی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابن حبان]]<ref>ابن حبان، ج۳، ص۴۵۷.</ref>، [[بغوی]]<ref>بغوی، ج۵، ص۲۸۰.</ref>، ابن ماکولا و ابن حجر <ref>الاصابه، ج۷، ص۱۳۰.</ref>، ابوزهیر ثقفی را [[صحابی]] و ساکن [[طائف]] و از اعضای [[وفد]] ثقیف شمرده‌اند. ابن حبان، ابوزهیر بن معاذ پدر ابوبکر را از ثقات شمرده و می‌گوید: وی در وفد ثقیف شرکت داشت<ref>ابن حبان، ج۳، ص۴۵۷.</ref>. ابن حجر می‌گوید: برخی معاذ را از [[صحابه]] شمرده‌اند، در حالی که به نقل از [[حسین بن محمد قبانی]] و [[حاکم ابواحمد]]، ابو زهیر بن معاذ را صحابه می‌شمارد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۲۸۴ -۲۸۵ و ج۷، ص۱۳۱.</ref>. لیکن همو در جایی دیگر، معاذ بن رباح را صحابی شمرده و او را [[راوی]] [[رسول خدا]]{{صل}} می‌داند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۱۱۱.</ref>. برای صحابی بودن ابوزهیر بن معاذ، به [[حدیث]] وی از رسول خدا{{صل}} {{متن حدیث|إِذَا سَمَّيْتُمْ فَعَبِّدُوا}} استناد کرده‌اند<ref>ابونعیم، ج۵، ص۲۸۹۷-۲۸۹۸؛ طبرانی، معجم الکبیر، ج۲۰، ص۱۷۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۱۳۱؛ به نقل از حاکم ابواحمد و مزی.</ref>. معنای این [[روایت]] چنین است: هرگاه خواستید نامی برای فرزند یا خآدمی [[انتخاب]] کنید، نامی بگذارید که [[بندگی]] [[خداوند]] را برساند، نظیر [[عبدالله]] و [[عبدالرحمان]]<ref>ابونعیم، ج۵، ص۲۸۹۷؛ مناوی، ج۱، ص۴۹۳.</ref>. این [[حدیث]] از سه طریق نقل شده است؛ ابو زهیر ثقفی، زهیر ثقفی و زهیر بن طهفه<ref>ابونعیم، ج۳، ص۲۲۸۱-۱۲۲۹ و ج۵، ص۲۸۹۷-۲۸۹۸.</ref> گفتیم که این سه تن، یکی هستند.