آداب معاشرت: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[معاشرت]] به معنی نحوه برخورد با دیگران است. [[آداب]] [[معاشرت]] مربوط است به [[معاشرت]] با [[مردم]]، [[دیدار]]، [[مصافحه]]، [[هم‌نشینی]]، مکاتبه، احوال‌پرسی، جواب [[سلام]] و [[درود]]، [[آداب]] [[نفس]] و آنچه مربوط به این‌هاست<ref> محمدرضا عطایی، مجموعه ورام، آداب و اخلاق در اسلام، ص۷۱.</ref>.

*[[قرآن]] [[ادب]] برخورد با دیگران را نه تنها در قلمرو [[برادران]] [[مسلمان]] لازم می‌شمارد، بلکه براساس [[صفا]]، و [[صمیمیت]] انسانی را در بین تمام [[جوامع بشری]] سودمند می‌شمارد.

*بدان که [[انسان]] یا با دیگران است یا تنهاست و از آنجا که [[زندگی]] [[انسان]] به تنهایی مشکل است و جز با [[معاشرت]] به هم‌نوعان میسر نیست، ناگزیر باید [[آداب]] [[معاشرت]] را بیاموزد و برای هر معاشری در معاشرتش آدابی است و این [[آداب]] نیز به [[قدر]] [[حق]] اوست و حقش نیز به مقدار رابطه‌ای است که بر اساس آن [[معاشرت]] برقرار شده است<ref> محسن فیض کاشانی، محجة البیضاء، ترجمه محمد صادق عارف، ج۳، ص۴۴.</ref>.

*[[معاشرت]] طبعاً ارتباط تنگاتنگی با مسئله رعایت [[احترام]] و حفظ حیثیت و موقعیت افراد دارد و در [[قرآن کریم]]، بر رعایت آن تأکید شده است<ref> محمد تقی مصباح یزدی، اخلاق در قرآن، ج۳، ص۲۴۷. در قرآن کریم آمده است: {{متن قرآن|لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ}} «نیز (بر شما گناهی نیست) در اینکه با هم یا پراکنده غذا بخورید پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید، درودی خجسته پاکیزه از نزد خداوند؛ بدین گونه خداوند آیات را برای شما روشن می‌دارد باشد که خرد ورزید» سوره نور، آیه ۶۱.</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص۲۰۰.</ref>