پرش به محتوا

روضه‌خوانی: تفاوت میان نسخه‌ها

۴۰ بایت حذف‌شده ،  ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱
جز
ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>)
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +))
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>))
خط ۴: خط ۴:
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[روضه‌خوانی در تاریخ اسلامی]] - [[روضه‌خوانی در معارف و سیره حسینی]]</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[روضه‌خوانی در تاریخ اسلامی]] - [[روضه‌خوانی در معارف و سیره حسینی]]</div>
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[روضه‌خوانی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[روضه‌خوانی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
==مقدمه==
'''رَوضه''' یا '''روضه‌خوانی''' یاد کردن از [[مصیبت‌های امام حسین]]{{ع}} و [[اهل بیت]] و [[گریستن]] و [[گریاندن]] در عزای آنان را «روضه» و روضه‌خوانی گویند. [[امامان]] ما توصیه کرده‌اند که به یاد [[شهادت]] و [[مظلومیّت سیدالشهدا]]{{ع}} [[گریه]] کنیم و [[مجالس عزا]] برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. [[عزاداری]] بر [[اهل بیت پیامبر]] از کارهای [[پسندیده]] است و [[ثواب]] بسیار دارد. به کسی که [[نوحه]] و [[مرثیه]] می‌خواند «[[روضه‌خوان]]» گویند. اصل معنای روضه، باغ و بوستان است و چون در قدیم، مصیبت‌های امام حسین و [[حادثه کربلا]] را از روی کتابی به نام «[[روضة الشهدا]]» تألیف [[ملا حسین کاشفی]] می‌خواندند، هر نوع [[مرثیه‌خوانی]] را روضه‌خوانی و به مجالس [[سوگواری]]، «روضه» گفته‌اند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.
'''رَوضه''' یا '''روضه‌خوانی''' یاد کردن از [[مصیبت‌های امام حسین]]{{ع}} و [[اهل بیت]] و [[گریستن]] و [[گریاندن]] در عزای آنان را «روضه» و روضه‌خوانی گویند. [[امامان]] ما توصیه کرده‌اند که به یاد [[شهادت]] و [[مظلومیّت سیدالشهدا]]{{ع}} [[گریه]] کنیم و [[مجالس عزا]] برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. [[عزاداری]] بر [[اهل بیت پیامبر]] از کارهای [[پسندیده]] است و [[ثواب]] بسیار دارد. به کسی که [[نوحه]] و [[مرثیه]] می‌خواند «[[روضه‌خوان]]» گویند. اصل معنای روضه، باغ و بوستان است و چون در قدیم، مصیبت‌های امام حسین و [[حادثه کربلا]] را از روی کتابی به نام «[[روضة الشهدا]]» تألیف [[ملا حسین کاشفی]] می‌خواندند، هر نوع [[مرثیه‌خوانی]] را روضه‌خوانی و به مجالس [[سوگواری]]، «روضه» گفته‌اند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.
۴۱۵٬۰۷۸

ویرایش