جامعه و تاریخ از دیدگاه قرآن (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

#بخش دوازدهم، از [[سنت‌های الهی]] در [[تدبیر]] [[جوامع]] بحث می‌‌کند. مقصود از این بحث، بررسی شماری از [[قوانین]] [[جامعه شناختی]] [[قرآن کریم]] است. [[سنت]]، به معنای [[راه]]، رسم، روش و [[رفتاری]] که استمرار داشته باشد، از نظر [[قرآن]] به دو دسته سنت‌های مطلق و سنت‌های [[مقید]] و مشروط به [[رفتار]] [[مردم]]، تقسیم می‌‌شود. سنت‌های مطلق عبارتند از [[هدایت مردم]] به [[دست]] [[انبیا]]{{ع}} و [[سنت]] [[آزمایش]]. سنت‌های مشروط به کارهای [[مردم]]، خود به دو دسته سنت‌های مخصوص [[اهل حق]] ـ نظیر ازدیاد نعمت‌های [[معنوی]] و [[اخروی]]، تحبیب و تزیین [[ایمان]]، زیاد شدن نعمت‌های مادی و [[پیروزی]] بر [[دشمنان]] ـ و سنت‌های مخصوص [[اهل باطل]] ـ مانند ازدیاد [[ضلالت]]، [[تزیین]] [[اعمال]]، [[امهال]] و [[شکست]] از [[دشمنان]] ـ تقسیم می‌‌شود»<ref name=p1></ref>.

{{فهرست اثر}}

* مقدمه

'''بخش اول: مدخل'''