پرش به محتوا

عبرت‌های عاشورا: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}}))
 
(۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = عاشورا
| عنوان مدخل  =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  =
}}


{{امامت}}
== مقدمه ==
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
[[حادثه عاشورا]]، علاوه بر «[[پیام]]» که باید آن را شنید و به کار بست، دارای «[[عبرت]]» هم هست که با [[شناخت]] آن، باید از بروز آنگونه حوادث و مظلومیت [[حق]] و طرفداران [[دین]] جلوگیری کرد. آنچه زمینه‌ساز پیدایش آن قتل عام فجیع شد، کوتاهی [[مردم]] از [[نصرت]] حق، [[بی‌وفایی]] نسبت به [[پیمان]]، عهد شکنی از روی [[ترس]] و [[دنیاطلبی]]، ترک صحنه [[جدال]] [[حق و باطل]]، ترک [[وظیفه]] [[نهی از منکر]]، [[فریب خوردن]] از [[تبلیغات]] [[باطل]]، [[جهل]] عمومی [[جامعه]]، مرعوب شدن در برابر [[سلطه]] [[باطل]]، بی‌تفاوتی، [[سکوت]] و [[سازش]] و ترک وظیفه از سوی چهره‌های شاخص جامعه و عناصر تأثیر گذار، [[تبعیت]] نکردن از امام حق، [[ضعیف]] شدنِ فرهنگِ [[شهادت‌طلبی]] و [[فدا]] کردن [[جان]] در راه [[ایمان]] و [[حق]]، [[وابستگی]] و [[دلبستگی به دنیا]]، نشناختن موقعیت عمل، دیر جنبیدن برای اقدام بموقع بود. این نکات به عنوان برخی از عبرتهایی است که می‌‌توان از حادثه عاشورا گرفت و اگر این عوامل شناخته شود و به [[آگاهی]] عمومی و [[فرهنگ]] مردمی تبدیل گردد، کربلاهای مظلومیت تکرار نخواهد شد.
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عبرت‌های عاشورا در حدیث]] - [[عبرت‌های عاشورا در تاریخ اسلامی]] - [[عبرت‌های عاشورا در معارف و سیره حسینی]]</div>
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام حسین (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>


==مقدمه==
[[مقام معظم رهبری]] آیةاللَّه خامنه ای اولین بار صراحتاً این اصطلاح را وارد فرهنگ جامعه ساخت و با طرح آن [[افکار]] دلسوزان [[اسلام]] و [[انقلاب]] و [[عاشورا]] را به خطرهای بی‌تفاوتی جامعه معطوف داشت. فرمود: «جا دارد اگر [[ملّت]] اسلام [[فکر]] کند که چرا پنجاه سال بعد از [[وفات پیغمبر]]، کار [[کشور اسلامی]] به جایی رسیده باشد که همین مردم [[مسلمان]] از وزیرشان، امیرشان، سردارشان، عالمشان، [[قاضی]] شان، [[قاری]] شان گرفته، در [[کوفه]] و [[کربلا]] جمع بشوند و جگر گوشه همین [[پیغمبر]] را با آن وضع فجیع به خاک و [[خون]] بکشند؟ [[آدم]] باید به فکر فرو برود که چرا اینطوری شد؟... اگر [[خواص]] در هنگام خودش کاری را که تشخیص دادند عمل کردند، [[تاریخ]] [[نجات]] پیدا می‌‌کند و حسین بن علی‌ها دیگر به کربلاها کشانده نمی‌شوند. اگر خواص بد فهمیدند، دیر فهمیدند، فهمیدند و با هم [[اختلاف]] کردند،... معلوم است که در [[تاریخ]] کربلاها در تاریخ تکرار خواهد شد<ref>سخنرانی در جمعه فرماندهان و بسیجیان لشکر محمد رسول اللَّه عاشورای ۱۳۷۲ش (روزنامه جمهوری اسلامی ۲۶/۲/۷۶).</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۳۲۸.</ref>
[[حادثه عاشورا]]، علاوه بر «[[پیام]]» که باید آن را شنید و به کار بست، دارای «[[عبرت]]» هم هست که با [[شناخت]] آن، باید از بروز آنگونه حوادث و [[مظلومیت]] [[حق]] و طرفداران [[دین]] جلوگیری کرد. آنچه زمینه ساز پیدایش آن [[قتل عام]] فجیع شد، کوتاهی [[مردم]] از [[نصرت]] [[حق]]، [[بی وفایی]] نسبت به [[پیمان]]، [[عهد شکنی]] از روی [[ترس]] و [[دنیاطلبی]]، ترک صحنه [[جدال]] [[حق و باطل]]، ترک [[وظیفه]] [[نهی از منکر]]، [[فریب خوردن]] از [[تبلیغات]] [[باطل]]، [[جهل]] عمومی [[جامعه]]، [[مرعوب شدن]] در برابر [[سلطه]] [[باطل]]، بی تفاوتی، [[سکوت]] و [[سازش]] و ترک [[وظیفه]] از سوی چهره‌های شاخص [[جامعه]] و عناصر تأثیر گذار، [[تبعیت]] نکردن از [[امام حق]]، [[ضعیف]] شدنِ فرهنگِ [[شهادت‌طلبی]] و [[فدا]] کردن [[جان]] در [[راه]] [[ایمان]] و [[حق]]، [[وابستگی]] و [[دلبستگی]] به [[دنیا]]، نشناختن موقعیت عمل، دیر جنبیدن برای [[اقدام]] بموقع بود. این نکات به عنوان برخی از عبرتهایی است که می‌‌توان از [[حادثه عاشورا]] گرفت و اگر این عوامل شناخته شود و به [[آگاهی]] عمومی و [[فرهنگ]] مردمی تبدیل گردد، کربلاهای [[مظلومیت]] تکرار نخواهد شد.
[[مقام معظم رهبری]] آیةاللَّه خامنه ای اولین بار صراحتاً این اصطلاح را وارد [[فرهنگ]] [[جامعه]] ساخت و با طرح آن [[افکار]] دلسوزان [[اسلام]] و [[انقلاب]] و [[عاشورا]] را به خطرهای بی تفاوتی [[جامعه]] معطوف داشت. فرمود: «جا دارد اگر [[ملّت]] [[اسلام]] [[فکر]] کند که چرا پنجاه سال بعد از [[وفات پیغمبر]]، کار [[کشور اسلامی]] به جایی رسیده باشد که همین [[مردم]] [[مسلمان]] از وزیرشان، امیرشان، سردارشان، عالمشان، [[قاضی]] شان، [[قاری]] شان گرفته، در [[کوفه]] و [[کربلا]] جمع بشوند و جگر گوشه همین [[پیغمبر]] را با آن وضع فجیع به [[خاک]] و [[خون]] بکشند؟ [[آدم]] باید به [[فکر]] فرو برود که چرا اینطوری شد؟... اگر [[خواص]] در هنگام خودش کاری را که تشخیص دادند عمل کردند، [[تاریخ]] [[نجات]] پیدا می‌‌کند و [[حسین]] بن علی‌ها دیگر به کربلاها کشانده نمی‌شوند. اگر [[خواص]] بد فهمیدند، دیر فهمیدند، فهمیدند و با هم [[اختلاف]] کردند،... معلوم است که در [[تاریخ]] کربلاها در [[تاریخ]] تکرار خواهد شد<ref>سخنرانی در جمعه فرماندهان و بسیجیان لشکر محمد رسول اللَّه عاشورای 1372ش (روزنامه جمهوری اسلامی 26/2/76).</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۲۸.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== منابع ==
 
{{منابع}}
==منابع==
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:عبرت‌های عاشورا]]
[[رده:عاشورا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
۱۳۳٬۸۲۱

ویرایش