طالقان: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: خوشا به حال طالقان! در آنجا [[خداوند]] گنج‌هایی نهفته که نه از طلا هستند و نه از نقره، بلکه مردانی هستند که [[خداوند]] را به [[حقیقت]] شناخته‌اند، آنان [[یاوران]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} در [[آخرالزمان]] خواهند بود<ref>یأتی، ص ۴۳۲ و بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۲۹.</ref>.  

*[[امام صادق]]{{ع}} در [[حدیثی]] درباره [[امل]] طالقان فرمود: آنان مانند عقاب‌هایی بر روی [[زمین]] هستند (که به [[یاری امام]]{{ع}} شتافته و در [[لشکر]] [[حضرت]] حضور دارند) دست بر زین [[اسب امام مهدی]]{{ع}} می‌کشند و از آن [[تبرک]] می‌جویند. آنان در اطراف [[امام]] خود خواهند بود و از او محافظت خواهد کرد و با تمام نیرویشان در [[خدمت]] [[حضرت]] به جانبازی می‌پردازند. مردانی که در شب مانند عابدان به [[پرستش]] [[پروردگار]] مشغولند و نوای عبادتشان مانند زمزمه زنبورهای عسل شنیده می‌شود، اما وقتی که صبح بدمد کمر به رزم می‌بندند. آنان چراغ‌هایی فروزان و روشنگرند که پیوسته [[آرزوی شهادت]] در سر می‌پرورانند و [[شعار]] آنان {{متن حدیث|يَا لَثَارَاتِ الْحُسَيْنِ}} است. (یعنی آنان [[خون‌خواهی]] [[حضرت]] [[امام حسین]]{{ع}} سرلوحه برنامه‌هایشان اسست و برای [[انتقام]] [[خون]] [[سیدالشهدا]]{{ع}} به [[نبرد]] برخاسته‌اند و [[آرزوی شهادت]] در این راه را دارند)<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۷.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۴۰۵.</ref>

==پرسش مستقیم==