سقوط در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = سقوط

| عنوان مدخل = [[سقوط]]

| مداخل مرتبط = [[سقوط در قرآن]] - [[سقوط در حدیث]] - [[سقوط در فقه سیاسی]]  

| پرسش مرتبط  = سقوط (پرسش)

== مقدمه ==

[[سقوط]] با موضوعات محسوس و معقول استعمال می‌شود. در [[محسوسات]] نظیر [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا}}<ref>«هیچ برگی فرو نمی‌افتد مگر که او آن را می‌داند» سوره انعام، آیه ۵۹.</ref> و در معقولات، مانند [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَلَا تَفْتِنِّي أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا}}<ref>«و از ایشان، کسی است که می‌گوید: به من اجازه (کناره گیری از جهاد) بده و مرا در آشوب میفکن! آگاه باش که آنان در آشوب افتاده‌اند و دوزخ فراگیرنده کافران است» سوره توبه، آیه ۴۹.</ref> که مفهوم آن از دست دادن [[جایگاه]] و [[منزلت اجتماعی]] بوده است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۱۵۱.</ref>.

[[منافقان]] برای [[فرار از جنگ]] و [[جهاد]] که آن را [[بلا]] و [[محنت]] می‌پنداشتند، از [[پیامبر]] {{صل}} درخواست معافیت از [[مشارکت]] در [[جهاد]] داشتند و به [[پیامبر]] می‌گفتند: ما را دچار [[بلا]] و [[گرفتاری]] [[جنگ]] نکن. جواب آنان را [[خداوند]] در دنباله [[آیه شریفه]] می‌دهد: {{متن قرآن|أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا}}<ref>«و از ایشان، کسی است که می‌گوید: به من اجازه (کناره گیری از جهاد) بده و مرا در آشوب میفکن! آگاه باش که آنان در آشوب افتاده‌اند و دوزخ فراگیرنده کافران است» سوره توبه، آیه ۴۹.</ref> بدانید که در این [[فتنه]] و [[امتحان]] [[سقوط]] خواهند کرد، به [[دلیل]] [[نفاق]] و [[کفر]] پنهانی که در قلبشان است و موجب بهانه‌گیری و عذرتراشی در [[راه]] شرکت در [[جهاد]] می‌شود؛ یعنی درنهایت با این [[امتحان الهی]] در [[مهلکه]] [[کفر]] و ضلال [[سقوط]] خواهند کرد<ref>سید محمد حسین طباطبابی، المیزان، ج۹، ص۳۰۵.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۴۲-۳۴۳.</ref>

== منابع ==