بدیل بن عمرو خطمی: تفاوت میان نسخه‌ها

وی از انصار از تیره «خَطمة بن جُشَم» از [[قبیله اوس]] است که [[منسوبان]] به آن را «خطمی» گویند<ref>سمعانی، ج۲، ص۳۸۲.</ref>. بدیل نقل می‌کند که دعای افسون و [[تعویذ]] (رُقیه) برای در [[امان]] ماندن از نیش زدن مار را [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} عرضه کرده و [[حضرت]] اجازه استفاده از آن را داده و برای آن، دعای [[برکت]] کرده است<ref>ابونعیم، ج۱، ص۴۲۳؛ ابن اثیر، ج۱، ص۳۵۹؛ ابن حجر، ج۱، ص۴۰۷؛ زبیدی، ج۷، ص۲۲۴؛ متقی هندی، ج۱۰، ص۱۰۲.</ref>. [[ابن منده]] این [[حدیث]] را [[غریب]] دانسته و گوید: [[روایت]] بدیل از طریق دیگری نقل نشده است {{عربی|"لا يعرف عنه الا من هذا الوجه"}}. اما این حدیث با همین سند از [[فاتک بن عمرو خطمی]] نیز نقل شده است<ref>ابن اثیر، ج۴، ص۳۳۱؛ ابن حجر، ج۵، ص۲۶۷.</ref> که احتمال تصحیف و یکی بودن «فاتک» و «بدیل» یا [[برادر]] بودن آن دو را مطرح می‌سازد. افراد دیگری از جمله [[ابوبکر بن محمد بن عمرو بن حزم]] روایت کرده‌اند که رسول خدا به آنان اجازه استفاده از «تعویذ مار» را داده است و این روایت در منابع، [[شهرت]] و تکرار بیشتری دارد<ref>مسلم، ج۷، ص۱۸؛ ابویعلی، ج۱۳، ص۱۲۴؛ بیهقی، ج۹، ص۳۴۸.</ref>.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «بدیل بن عمرو خطمی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۲۰۶-۲۰۷.</ref>

{{مدخل‌های وابسته}}