رضی در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = رضی | |||
| عنوان مدخل = [[رضی]] | |||
| مداخل مرتبط = [[رضی در قرآن]] - [[رضی در حدیث]] - [[رضی در فقه سیاسی]] | |||
| پرسش مرتبط = رضی (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[خشنود]] شدن، [[خشنود]] بودن، پسندیدن و راضی شدن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۵۷.</ref>، در مقابل "سَخَط"<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۰۲.</ref>. اصل آن "رَضو" به معنای [[رضایت]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۵۷.</ref>، موافق میل<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۴، ص۱۵۲.</ref>. | [[خشنود]] شدن، [[خشنود]] بودن، پسندیدن و راضی شدن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۵۷.</ref>، در مقابل "سَخَط"<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۰۲.</ref>. اصل آن "رَضو" به معنای [[رضایت]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۵۷.</ref>، موافق میل<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۴، ص۱۵۲.</ref>. | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۳: | ||
"[[رضوان]]" به معنای [[رضایت]] و [[خشنودی]] بسیار است. [[رضایت]] به موضوعات و موارد بسیاری انتساب داده میشود؛ از جمله [[رضایتمندی]] میان [[خداوند]] و [[مردم]]: {{متن قرآن|رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ}}<ref>«خداوند از آنان خشنود است و آنان از خداوند خشنودند» سوره مائده، آیه ۱۱۹.</ref>. گفته شده، [[رضایت]] [[مردم]] از [[خداوند]] این است که از [[قضای الهی]] در [[حقّ]] خود [[کراهت]] نداشته باشند و [[رضایت خدا]] از [[مردم]] این است که [[مردم]] به [[اوامر و نواهی]] او تن دهند<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۵۶.</ref>. | "[[رضوان]]" به معنای [[رضایت]] و [[خشنودی]] بسیار است. [[رضایت]] به موضوعات و موارد بسیاری انتساب داده میشود؛ از جمله [[رضایتمندی]] میان [[خداوند]] و [[مردم]]: {{متن قرآن|رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ}}<ref>«خداوند از آنان خشنود است و آنان از خداوند خشنودند» سوره مائده، آیه ۱۱۹.</ref>. گفته شده، [[رضایت]] [[مردم]] از [[خداوند]] این است که از [[قضای الهی]] در [[حقّ]] خود [[کراهت]] نداشته باشند و [[رضایت خدا]] از [[مردم]] این است که [[مردم]] به [[اوامر و نواهی]] او تن دهند<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۵۶.</ref>. | ||
[[غایت]] [[سعادت بشری]] رسیدن به [[مقام]] [[رضوان الهی]] است و [[رضایت الهی]] زمانی حاصل میگردد که غرض [[الهی]] از [[خلقت]] [[بشر]] حاصل گردد: {{متن قرآن|وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ}}<ref>«و پریان و آدمیان را نیافریدم جز برای آنکه مرا بپرستند» سوره ذاریات، آیه ۵۶.</ref> و [[عبودیت]] برای [[انسان]] زمانی تحصیل میشود که در همه [[اعمال]] و رفتارش خود را جز [[بنده]] و مملوک نبیند و این [[غایت]] [[سعادت بشری]] است: {{متن قرآن|ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref> | [[غایت]] [[سعادت بشری]] رسیدن به [[مقام]] [[رضوان الهی]] است و [[رضایت الهی]] زمانی حاصل میگردد که غرض [[الهی]] از [[خلقت]] [[بشر]] حاصل گردد: {{متن قرآن|وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ}}<ref>«و پریان و آدمیان را نیافریدم جز برای آنکه مرا بپرستند» سوره ذاریات، آیه ۵۶.</ref> و [[عبودیت]] برای [[انسان]] زمانی تحصیل میشود که در همه [[اعمال]] و رفتارش خود را جز [[بنده]] و مملوک نبیند و این [[غایت]] [[سعادت بشری]] است: {{متن قرآن|ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«این است رستگاری سترگ» سوره نساء، آیه ۱۳؛ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۶، ص۲۵۲.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۰۸-۳۰۹.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||