عشق به خدا در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[روایت]] شده که [[موسی]]{{ع}} گفت: پروردگارا! مرا از نشانه [[رضایت]] خود از بنده‌ات [[آگاه]] گردان، [[خداوند]] نیز به او [[وحی]] فرمود: وقتی خود را چنین یافتی که [[مسکینان]] را [[دوست]] می‌داری و [[جبّاران]] و [[ستمکاران]] را مبغوض و ناخوش، این نشانه [[رضایت]] من است" <ref>{{متن حدیث|رُوِيَ أَنَّ مُوسَى{{ع}} قَالَ: يَا رَبِّ أَخْبِرْنِي عَنْ آيَةِ رِضَاكَ عَنْ عَبْدِكَ فَأَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ إِذَا رَأَيْتَنِي أُهَيِّئُ عَبْدِي لِطَاعَتِي وَ أَصْرِفُهُ عَنْ مَعْصِيَتِي فَذَلِكَ آيَةُ رِضَايَ}}؛ بحار الأنوار، ج۶۷، ص۲۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۴۳۴-۴۳۸.</ref>.

{{منابع}}

* [[پرونده:10115255.jpg|22px]] [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|'''دانش اخلاق اسلامی ج۳''']]