ولایت ملائکه: تفاوت میان نسخه‌ها

*{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا الله ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاَّ تَخَافُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ}}<ref>«فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد! ما دوستان شما در این جهان و در جهان واپسینیم» سوره فصلت، آیه ۳۰-۳۱.</ref>. {{متن قرآن|أَوْلِيَاؤُكُمْ}} در [[آیه]] به معناى [[محبت]] و [[نصرت]] است که شامل [[دنیا]] و [[آخرت]] مى‌شود؛ اما اینکه چه نوع [[ولایتی]] است، [[تشریعی]] یا [[تکوینی‌]]؟ با توجه به مفادّ [[آیه]]، بیش‌تر جنبه [[تشریع]]، [[هدایت]] و [[نصرت]] در [[امور دینی]] دارد. اما برخى [[ملائکه]] با صَرف نظر از [[آیه]] مذکور، داراى [[ولایت تکوینی]] بر [[مؤمنین]] و کافرین هستند؛ نمونه بارز آن، قبض [[روح انسان]] هنگام [[مرگ]] استیا [[آیه]] دیگر که ملکی بر [[حضرت مریم]]{{س}} نازل می‌شود و به [[اذن الهی]] [[تصرف]] در تکوینیات نموده و به او [[فرزندی]] عطا می‌کند: <ref>{{متن قرآن|قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا}} «گفت: من، تنها فرستاده پروردگار تو هستم تا به تو پسری پاکیزه ببخشم» سوره مریم، آیه ۱۹.</ref>.

{{منابع}}

* [[پرونده:1100498.jpg|22px]] [[عبدالله حق‌جو|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)| '''ولایت در قرآن''']]