حضرت خدیجه: تفاوت میان نسخه‌ها

*نام و [[نسب]] او [[خدیجه بنت خویلد بن اسد بن عبد العزی]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۰۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۱۸۹؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۹۹.</ref> و [[همسر رسول خدا]]{{صل}}، [[ام المؤمنین]] و یکی از چهار [[زن]] باعظمت دنیاست. [[مادر]] وی [[فاطمه دختر زائدة بن اصم]] بوده است. بنابر روایتی در سال پانزده پیش از [[عام الفیل]] در [[مکه]] به [[دنیا]] آمد. او اولین زنی است که به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گروید و [[اسلام]] آورد و وی اولین [[همسر پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} و با فضیلت‌ترین آنهاست <ref>الخصال، شیخ صدوق، ص۴۱۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۲؛ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۹۸-۹۹.</ref>. به خاطر [[عفت]] و کمالِ فراوان او در [[دوران جاهلیت]] به او [[طاهره]] می‌گفتند<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۵، ص۴۳۴.</ref>. <ref>ر.ک: [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[ازدواج پیامبر با خدیجه (مقاله)|ازدواج پیامبر با خدیجه]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص ۱۰۸؛ [[حبیب عباسی|عباسی، حبیب]]، [[خدیجه بنت خویلد - عباسی (مقاله)|مقاله «خدیجه بنت خویلد»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۲۳۱-۲۳۲.</ref>

*تنها نامی که برای [[مادر]] گرامی [[حضرت زهرا]]{{س}} ذکر کرده‌اند، خدیجه است. پدرش [[خویلد بن اسد بن عبدالعزی بن قصی بن کلاب‌بن مره‌بن کعب‌بن لوی‌بن غالب‌بن فهربن مالک‌بن نضربن کنانه]] است<ref>الطبقات الکبری، ج۸، ص۸؛ الذریة الطاهرة، ص۴۴.</ref>. مادر خدیجه، [[فاطمه]] دختر [[زائدة بن اصم‌بن هرم‌بن رواحة بن حجربن معزبن عامربن لوی‌بن غالب‌بن فهربن مالک]] است<ref>أعلام النساء، ج۱، ص۳۲۶.</ref>. بنا بر نظر نسب‌نگاران، [[پدر]] و مادر خدیجه از ریشه‌دار‌ترین خانواده‌های جزیرةالعرب بودند<ref>منزلت زن از دیدگاه اسلام، ص۹۰.</ref>. خدیجه، مادر همه [[فرزندان پیامبر]]، جز [[ابراهیم]] بود. بنا بر قول مشهور، نام‌های [[فرزندان]] آن [[حضرت]] عبارت بود از: قاسم، عبدالله (ملقب به [[طیب]] و [[طاهر]])، [[رقیه]]، [[زینب]]، [[أم کلثوم]] و فاطمه{{س}}<ref>اعلام‌الوری، ص۲۷۵؛ اسدالغابه، ج۱، ص۱۶؛ مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج۹، ص۲۱۸.</ref>. قاسم و عبدالله در [[کودکی]] از دنیا رفتند. بعد از [[مرگ]] قاسم، خدیجه به [[رسول اکرم]]{{صل}} عرض کرد: ای [[رسول خدا]]{{صل}}! شیری که به قاسم می‌دادم فزونی یافته؛ کاش [[خدای سبحان]] به او مهلت می‌داد تا دوران شیرخوارگی‌اش تمام می‌شد. [[پیامبر]] فرمود: دوران شیرخوارگی او در [[بهشت]] کامل می‌شود. خدیجه عرض کرد: اگر [[یقین]] پیدا کنم، مرگ او بر من آسان می‌شود. حضرت{{صل}} فرمود: می‌خواهی از [[خدا]] بخواهم تا صدای او را به گوش تو برساند. عرض کرد: ای رسول خدا! بس است؛ خدا و پیامبر او راست می‌گویند<ref>فرهنگ جامع سخنان امام حسین{{ع}}، ص۱۰۳.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص ۴۵.</ref>.