آغاز پیدایش مدعیان دروغین مهدویت از چه زمانی بود؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

:::::*'''شرایط [[سیاسی]] و اجتماعی‌''': از آن‌جا که در اوایل [[غیبت صغرا]]، دولتمردان [[عباسی]] به شدت مراقب اوضاع بودند و با تمام قوا [[تلاش]] می‌کردند ردپایی از [[مهدی]] و [[یاران]] او بیابند و آنها را نابود سازند؛ بدین سبب کسی غیر از [[عثمان بن سعید]]، جرأت نمی‌کرد خود را در چنگال [[مرگ]] گرفتار کند؛ لذا فعالیت و [[نیابت]] او در آن دوره، یک [[جهاد]] بزرگ به شمار می‌رفت.

:::::*'''عدم عادت مردم‌''': در آن دوره، هنوز برای [[مردم]] ارتباط با [[امام]] از طریق "[[نواب]]" به روشنی تجربه نشده بود؛ از این‌رو عادت کردن [[مردم]] به زمان احتیاج داشت. این کار، در دوره اول صورت گرفت. وقتی [[منحرفان]] دیدند [[مردم]] به چنین کارهایی عادت کرده‌اند، خواستند با ادعای دروغین، خود را [[نایب خاص]] [[امام زمان]] معرفی کنند<ref>ر.ک: تاریخ الغیبة الصغری، ص ۴۹۴.</ref>.

:::::#وقتی [[علی بن محمد سمری]]، [[نایب چهارم]]، در بستر [[وفات]] افتاد، [[مردم]] از او خواستند [[نایب]] پس از خود را معرفی کند؛ او فرمود: {{عربی|لِلَّهِ أَمْرٍ هُوَ بالغه}}؛ [[خدا]] را امری است که باید به اتمام رساند. این سخن [[علی بن محمد]] نشان می‌دهد، هنگام [[غیبت کبرا]] فرارسیده است و دیگر نایبی معرفی نمی‌شود. چنان‌که در محل خود ثابت شد، هر [[نایب]] باید به وسیله [[نایب]] قبل از خود، مشخص شود؛ بنابراین، معرفی نکردن [[نایب]] به وسیله [[علی بن محمد سمری]]، نشان‌دهنده نبود [[نایب]] و نادرستی همه ادعاهای [[نیابت]] است.

:::::#[[امام زمان]] در توقیعی به [[علی بن محمد سمری]] چنین نگاشت: {{عربی|... وَ لاَ تُوصِ إِلَى أَحَدٍ يَقُومُ مَقَامَكَ بَعْدَ وَفَاتِكَ فَقَدْ وَقَعَتِ اَلْغَيْبَةُ اَلثَّانِيَةُ}}<ref>«... و به هیچ‌کس وصیت نکن که پس از تو، جانشینت باشد که غیبت دوم و کامل واقع شد.» شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۹۵؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۵۱۶؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۵۳.</ref>.

:::::#در [[روایات]]، [[غیبت امام زمان]] {{ع}} به صغرا و کبرا یا تام و غیر تام تقسیم شده است. بی‌تردید [[غیبت صغرا]] را بدان سبب، غیر تام می‌نامند که در آن دسترسی به امام- به صورت غیر مستقیم و از طریق نایب- ممکن است. اگر در [[زمان غیبت]] کبرا نیز [[امام زمان]] [[نایب]] یا باب داشته باشد، اصل این تقسیم درست نیست و حتی در [[زمان غیبت]] کبرا، [[غیبت]] تام محقق نمی‌شود.

:::::#یکی از [[بهترین]] راه‌های اثبات [[دروغگویی]] [[مدعیان نیابت]]، آن است که این گروه، [[مردم]] را به طرف [[دین خدا]] و [[امام زمان]] [[دعوت]] نمی‌کردند. آنان [[مردم]] را به خویش فرا می‌خواندند؛ برخلاف [[نواب اربعه]] که کسی را به خود [[دعوت]] نمی‌کردند. به عبارت دیگر، آن که [[هوای نفس]] دارد، نمی‌تواند [[نایب امام زمان]] باشد. [[هواپرستی]] بسیاری از [[مدعیان دروغین]]، چنان بود که به [[ادعای نیابت]] بسنده نمی‌کردند و به تدریج به سمت ادعای "[[مهدویت]]" و "[[نبوت]]" پیش می‌رفتند.

{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}