مقدمات قیام و ظهور چیستند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده:151949.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[محمد جواد خراسانی]]]]

::::::آیت‌‌الله '''[[محمد جواد خراسانی]]'''، در کتاب ''«[[مهدی منتظر ۱ (کتاب)|مهدی منتظر]]»'' در این‌باره گفته است:

:::::*'''سرخیل [[ملائکه]] [[جبرئیل]] و [[میکائیل]] و اسرافیل‌''': [[حضرت جواد]] {{ع}} از [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[خروج]] می‌کند در حالتی که [[جبرئیل]] از طرف راست او باشد و [[میکائیل]] از طرف چپ و زود باشد که یاد کنید آن‌چه را برای شما می‌گویم"<ref>عیون اخبار الرضا، ج ۲۱، ۶۳، ح ۲۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۱۱، ح ۴.</ref>. (اشاره است به این‌که آن‌ها دیده خواهند شد چنان‌که از [[حضرت صادق]] {{ع}} خواهد آمد) و [[امام سجاد|حضرت زین العابدین]] و [[حضرت باقر]] {{ع}} نیز فرمودند: "[[جبرئیل]] از طرف راست و [[میکائیل]] از طرف چپ"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۰۷، ح ۸۱.</ref>. و [[حضرت زین العابدین]] {{ع}} اضافه فرمود: "و [[اسرافیل]] در پیش‌رو"<ref>همان ۵۱، ۱۳۵، ح ۳.</ref>. ولی در [[حدیث]] دیگر از [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "[[میکائیل]] در طرف راست و [[اسرافیل]] در طرف چپ و [[جبرئیل]] در جلو"<ref>همان ۵۲، ۳۴۸، ح ۹۹؛ غیبت نعمانی، ص ۱۵۴.</ref>. و شاید این در هنگام [[جنگ]] باشد.

:::::*'''[[نصرت]] ملائکه‌''': طوائفی از [[ملائکه]] آن [[حضرت]] را [[نصرت]] خواهند کرد. [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "عدد [[انصار]] او از [[ملائکه]] [[چهل]] و شش هزار خواهد بود"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۱۱؛ الزام الناصب، ج ۲، ۲۶۴.</ref>. ولی آن‌چه به تخصیص ذکر شده قسمی [[ملائکه]] بدرند. [[امیر المؤمنین]] {{ع}} و [[حضرت]] مجتبی {{ع}} فرمودند: "[[خداوند]]، او را تأیید می‌کند به [[ملائکه]]"<ref>احتجاج، ج ۲، ۲۹۱؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۸۰، ح ۶.</ref>.

و نیز فرمود: "هرگاه اوان [[قیام قائم]] {{ع}} شود، بر [[مردم]] [[باران]] ببارد در [[جمادی]] الاخرة و ده روز از [[رجب]] بارانی که مانند آن ندیده‌اند، پس [[خداوند]] برویاند به او گوشت‌های [[مؤمنین]] و بدن‌های ایشان را در قبرهایشان و گویا من نظر می‌کنم به سوی ایشان و می‌بینم ایشان را که از ظرف [[جهینه]] روآورده‌اند و موهای خود را از [[خاک]] می‌تکانند"<ref>معجم احادیث الامام المهدی، ج ۴، ۷۹، ح ۱۱۵.</ref>. [[امیر المؤمنین]] {{ع}} در این [[کلام]] خود که بسیار در آن تکرار می‌کرد: {{عربی|""العجب کل العجب بین جمادی و رجب""}}. نیز اشاره به همین دارد که گفتند: "یا [[امیر المؤمنین]]! چیست این عجبی که هموار تعجب می‌کنی از وی؟" فرمود: "مادرت بر تو نوحه کند، کدام عجب عجیب‌تر است از مرده‌ها که بزنند هر [[دشمن]] [[خدا]] و [[رسول]] و [[دشمن]] [[اهل البیت]] او را؟!" بار دیگر باز از وی سؤال کردند، فرمود: "آخر چه عجبی عجیب‌تر است از این‌که مرده‌هایی سرهای زنده‌ها را بزنند". گفت: "چه وقت خواهد بود یا [[امیر المؤمنین]]؟" فرمود: "قسم به آن کس که دانه را می‌شکافد و [[بنده]] را می‌آفریند، گوید نظر می‌کنم و می‌بینم که در کوچه‌های [[کوفه]] رفت آمد می‌کنند و شمشیرهای خود را ظاهر کرده بر روی دوش‌ها، می‌زنند هر [[دشمن]] [[خدا]] و [[رسول]] و [[دشمن]] [[مؤمنین]] را"<ref>بحارالانوار، ج ۵۳، ۶۰، ح ۴۸.</ref>. و از [[سعید بن جبیر]] گفت: "سالی که [[مهدی]] در او [[قیام]] کند بیست و چهار [[باران]] خواهد بارید که اثر [[برکت]] آن ظاهر خواهد شد"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۴۳، ح ۴۳۵.</ref>. وی این [[حدیث]] مستند نیست و هم محتمل است که مراد همان [[باران]] [[رجب]] باشد.

:::::*'''[[اصحاب]] و [[انصار]] آن [[حضرت]] از [[مردم]] زمان‌''': بدان که [[یاران]] آن [[حضرت]] بسیارند و عدد ایشان بی‌شمار است، از جمله [[یمانی]] و لشکرش و [[خراسانی]] و سپاهش و [[حسنی]] و یارانش و گیلانی و اعوانش و [[جعفری]] و جمعیتش و سائر احزاب [[شیعه]] که در آن سال [[قیام]] خواهند کرد، یا آنان‌که به [[لشکر]] او بعد از [[خروج]] ملحق خواهند شد. ولی آن‌چه اهتمام به ذکر او است، آنان هستند که در هنگام [[بیعت]] یا در هنگام [[خروج]] با او هستند و [[اصحاب خاص]] او شمرده می‌شوند. بدان که [[خواص]] [[اصحاب]] او دونوعند: قسمی خاص الخاص و آن‌ها سیصد سیزده نفرند به عدد اهل [[بدر]] و قسمی خاص و آن‌ها ده هزار باشند. فرق این دو از چند جهت است:

دوم این‌که تا دسته اول در [[مکه]] جمع نشوند خود را ظاهر و آشکار نخواهد کرد و حاضر از برای [[بیعت]] عمومی در [[مسجد الحرام]] نخواهد شد، پس آشکار شدن و [[بیعت گرفتن]] موقوف به اجتماع ایشان است و دسته دوم نه. بلی دسته دوم تا جمع نشوند از [[مکه]] خارج نخواهد شد.

[[ظهور]] آن [[حضرت]] موقوف به انقضاء اجل و سرآمد [[حکمت]] و تحقق شرایط و [[ظهور]] علامات است، زیراکه [[غیبت]] را مدتی است و [[حجاب]] را مصلحتی و [[ظهور]] را شرایطی. آری، عوام وجود [[سیصد و سیزده]] تن را چنان مدخلیت می‌دهند حتی این‌که نفیا و اثباتا موقوف بر وی می‌کنند و ازاین‌رو تفریعاتی دارند:

دوم این‌که [[سیصد و سیزده]] نفر مرد [[صالح]] در همه کره پیدا نمی‌شود و الا [[ظهور]] می‌کرد.