نظر بزرگان علما درباره دعای ندبه چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::«[[شیخ]] [[مرتضی]] [[انصاری]] در کتاب المکاسب در بخش خیارات در ذیل [[حدیث]] المؤمنون عند شروطهم می‌گوید: بعید نیست که بگوییم عنوان شرط بر التزامات ابتدائی [[صادق]] نیست، بلکه متبادر عرفی از شرط همان التزامات تابع [[عقد]] است، همان گونه که از موارد استعمال این کلمه در مثل قول [[امام]] در [[دعای ندبه]] استفاده می‌شود، آنجا که در ابتدای [[دعا]] فرمود: {{عربی|عْدَ أَنْ شَرَطْتَ عَلَیْهِمُ الزُّهْدَ فِی دَرَجَاتِ هَذِهِ الدُّنْیَا الدَّنِیَّةِ}}<ref>المکاسب، ج ۵، ص ۲۱</ref>. [[شیخ انصاری]] گویا این [[دعا]] را امر مفروغ عنه از حیث صحت گرفته و لذا به آن در مجال [[احکام]] شرعیه [[استدلال]] کرده است. محشّین مکاسب [[شیخ]] بر او در این نکته هیچ اعتراضی نکرده و [[سند]] آن را نیز مورد منقاشه قرار نداده‌اند. [[شیخ]] عبداللّه مامقانی در حاشیه خود بر مکاسب می‌گوید: وجه دلالت این جمله از [[دعا]] بر مقصود این است که: [[کلام امام]] به این بر می‌گردد که [[خداوند]] عزّوجلّ به [[بندگان]] خود فرمود: هر کس در این [[دنیا]] [[زهد]] پیشه کند من به او [[نعمت]] مقیم عطا خواهم کرد...<ref>حاشیه مامقانی بر مکاسب، قسم خیارات، ص ۱۲</ref>. ایروانی نیز می‌گوید: امّا اطلاق شرط در [[دعای ندبه]] به اعتبار این است که در ضمن [[التزام]] "جزیل ما عنده"... آمده است...<ref>حاشیه ایروانی بر مکاسب، ج ۲، ص ۵</ref>»<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۸۹.</ref>.