مراد از ظهور در روایات چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
مراد از ظهور در روایات چیست؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۵
، ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱ربات: جایگزینی خودکار متن (-]]]] :::::: +]]]] )
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پرسش غیرنهایی}} {{جعبه اطلاعات پرسش +{{جعبه اطلاعات پرسش)) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]]]] :::::: +]]]] )) |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
== پاسخ نخست == | == پاسخ نخست == | ||
[[پرونده:136863.JPG|بندانگشتی|right|100px|[[خدامراد سلیمیان]]]] | [[پرونده:136863.JPG|بندانگشتی|right|100px|[[خدامراد سلیمیان]]]] | ||
حجت الاسلام و المسلمین '''[[خدامراد سلیمیان]]'''، در کتاب ''«[[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]»'' در اینباره گفته است: | |||
*«در [[روایات]] [[معصومین]] {{ع}} آن گاه که سخن از "[[ظهور]]" به میان میآید، بیشتر به آشکار شدن [[حضرت]] اشاره دارد؛ اما گاهی به موضوعات دیگری نیز اشاره میشود: | *«در [[روایات]] [[معصومین]] {{ع}} آن گاه که سخن از "[[ظهور]]" به میان میآید، بیشتر به آشکار شدن [[حضرت]] اشاره دارد؛ اما گاهی به موضوعات دیگری نیز اشاره میشود: | ||
#'''آشکار شدن [[امام مهدی]]{{ع}} پس از [[غیبت]]:''' [[امام باقر]]{{ع}} در اینباره فرمود: "همانا برای [[قائم]]، غیبتی است پیش از ظهورش"<ref>{{عربی|"إِنَّ لِلْغُلَامِ غَيْبَةً قَبْلَ ظُهُورِهِ "}}؛ صدوق، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۶، ح۹؛ طوسی، کتاب الغیبه، ص۳۲۹، ح۲۷۴.</ref>؛ [[امام صادق]] {{ع}} در روایتی [[ظهور]] وی را به [[اراده الهی]] دانسته، میفرماید: "چون خدای عز ذکره [[اراده]] کند که امر او را ظاهر سازد، در دلش نکتهای میگذارد؛ پس ظاهر میشود و به امر [[خدای تبارک و تعالی]] [[قیام]] میکند"<ref>{{عربی|" فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ ذِكْرُهُ إِظْهَارَ أَمْرِهِ نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً فَظَهَرَ فَقَامَ بِأَمْرِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى"}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۴۳، ح۳۰؛ محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۱۸۷، ح۴۰؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۴۹، ح۴۲.</ref>؛ در باره چگونگی این آشکار شدن سخنی روشن در [[روایات]] نیامده است؛ اما از آنجا که این [[ظهور]] پایان [[غیبت]] دانسته شده، میتوان این آشکار شدن را طبق روایاتی که به چگونگی [[غیبت]] اشاره کردهاند، تعریف کرد. برخی [[روایات]] [[غیبت]] را ناپیدایی دانستهاند. بر این اساس [[ظهور]] [[حضرت]]، به معنای کنار رفتن پرده از مقابل دیدگان [[مردم]] و آشکار شدن ناگهانی او است. در حالی که طبق [[روایات]] ناشناسی، [[ظهور]] به معنای معرفی آن [[حضرت]] توسط خودش به [[مردم]] است. | #'''آشکار شدن [[امام مهدی]]{{ع}} پس از [[غیبت]]:''' [[امام باقر]]{{ع}} در اینباره فرمود: "همانا برای [[قائم]]، غیبتی است پیش از ظهورش"<ref>{{عربی|"إِنَّ لِلْغُلَامِ غَيْبَةً قَبْلَ ظُهُورِهِ "}}؛ صدوق، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۶، ح۹؛ طوسی، کتاب الغیبه، ص۳۲۹، ح۲۷۴.</ref>؛ [[امام صادق]] {{ع}} در روایتی [[ظهور]] وی را به [[اراده الهی]] دانسته، میفرماید: "چون خدای عز ذکره [[اراده]] کند که امر او را ظاهر سازد، در دلش نکتهای میگذارد؛ پس ظاهر میشود و به امر [[خدای تبارک و تعالی]] [[قیام]] میکند"<ref>{{عربی|" فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ ذِكْرُهُ إِظْهَارَ أَمْرِهِ نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً فَظَهَرَ فَقَامَ بِأَمْرِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى"}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۴۳، ح۳۰؛ محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۱۸۷، ح۴۰؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۴۹، ح۴۲.</ref>؛ در باره چگونگی این آشکار شدن سخنی روشن در [[روایات]] نیامده است؛ اما از آنجا که این [[ظهور]] پایان [[غیبت]] دانسته شده، میتوان این آشکار شدن را طبق روایاتی که به چگونگی [[غیبت]] اشاره کردهاند، تعریف کرد. برخی [[روایات]] [[غیبت]] را ناپیدایی دانستهاند. بر این اساس [[ظهور]] [[حضرت]]، به معنای کنار رفتن پرده از مقابل دیدگان [[مردم]] و آشکار شدن ناگهانی او است. در حالی که طبق [[روایات]] ناشناسی، [[ظهور]] به معنای معرفی آن [[حضرت]] توسط خودش به [[مردم]] است. | ||