آتش زدن خیمه‌ها: تفاوت میان نسخه‌ها

[[تبهکاران]] [[فرومایه]] یزیدی در کمال [[بی‌اعتنایی]] حضور [[بانوان]] و محذرّات [[رسالت]] و [[نبوت]] در خیمه‌ها، سراپرده [[ابا عبد الله]]{{ع}} را به آتش کشیدند، [[امام زین العابدین]]{{ع}} فرمود:

به [[خدا]] [[سوگند]]! هرگاه به عمه‌ها و خواهرانم می‌نگرم [[اشک]] از چشمانم جاری می‌شود و یادم از آن لحظه می‌آید که پس از آتش زدن خیمه‌ها در [[روز عاشورا]] از خیمه‌ای به خیمه‌ای‌ دیگر و از پناهگاهی به [[پناهگاه]] دیگر قرار می‌کردند و جارچی [[دشمن]] فریاد می‌زد: خیمه‌های [[ستمکاران]] را در آتش بسوزانید<ref>حیاة الامام الحسین، به نقل از تاریخ مظفری، ص۲۳۸.</ref>. درپی آن، اراذل و [[اوباش]] [[کوفه]] به تاراج سراپرده امام{{ع}} پرداخته و اشیاء گرانبها و [[زر و زیور]] مخدرات [[حرم]] و کالاهای موجود در آن را چپاول کردند.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص ۲۷۶.</ref>.

== منابع ==