|
|
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{نبوت}} | | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صفات خدا| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[بصیر در قرآن]] - [[بصیر در کلام اسلامی]] | پرسش مرتبط = }} |
| <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| |
| <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[بصیر در قرآن]] - [[بصیر در حدیث]] - [[بصیر در نهج البلاغه]] - [[بصیر در معارف دعا و زیارات]] - [[بصیر در کلام اسلامی]] - [[بصیر در عرفان اسلامی]]</div>
| |
| <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[بصیر (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
|
| |
|
| ==مقدمه== | | == مقدمه == |
| *از صفات ثبوتی مشهور [[خداوند]] است که [[قرآن کریم]] افزون بر پنجاه بار به صراحت از آن یاد کرده است.[[بینایی]] [[خداوند]] به واسطه اندام [[بینایی]] نیست؛ بلکه به صفت [[علم الهی]] است. بنابراین، بصیر یعنی [[دانا]] به آنچه دیدنی است<ref>تلخیص المحصل، ۲۸۷ و ۲۸۸.</ref>. [[خداوند]] نه تنها دیدنیهای آشکار را میبیند، بلکه دیدنیهای پنهان نیز از [[بینایی]] او بیرون نیستند<ref>علم الیقین، ۱/ ۱۲۰.</ref>. این صفت [[خداوند]]، تأثیری ژرف بر [[بندگان]] دارد. اگر بندهای بداند که [[خداوند]] در همه حال او را میبیند، در برابر [[گناهان]] و [[زشتیها]] خویشتنداری میکند و میکوشد تا ظاهر و [[باطن]] خویش را از آنچه در دیده [[الهی]] ناخوش است، بپیراید. بندهای را نیز که به این [[مقام]] میرسد، "بصیر" مینامند. از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[نقل]] است که [[خدا]] را چونان [[بندگی]] کنید که گویی او را میبینید و اگر شما او را نمیبینید، او شما را میبیند<ref>وسائل الشیعة، ۴/ ۶۷۸؛ علم الیقین، ۱/ ۱۲۰.</ref>. موضوع "بصیر" را در [[علم کلام]]، [[فلسفه]]، عرفان و [[تفسیر]] بررسی میکنند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 159.</ref>.
| | از صفات ثبوتی مشهور [[خداوند]] است که [[قرآن کریم]] افزون بر پنجاه بار به صراحت از آن یاد کرده است. [[بینایی]] [[خداوند]] به واسطه اندام [[بینایی]] نیست؛ بلکه به صفت [[علم الهی]] است. بنابراین، بصیر یعنی [[دانا]] به آنچه دیدنی است<ref>تلخیص المحصل، ۲۸۷ و ۲۸۸.</ref>. [[خداوند]] نه تنها دیدنیهای آشکار را میبیند، بلکه دیدنیهای پنهان نیز از [[بینایی]] او بیرون نیستند<ref>علم الیقین، ۱/ ۱۲۰.</ref>. این صفت [[خداوند]]، تأثیری ژرف بر [[بندگان]] دارد. اگر بندهای بداند که [[خداوند]] در همه حال او را میبیند، در برابر [[گناهان]] و [[زشتیها]] خویشتنداری میکند و میکوشد تا ظاهر و [[باطن]] خویش را از آنچه در دیده [[الهی]] ناخوش است، بپیراید. بندهای را نیز که به این [[مقام]] میرسد، "بصیر" مینامند. از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} [[نقل]] است که [[خدا]] را چونان [[بندگی]] کنید که گویی او را میبینید و اگر شما او را نمیبینید، او شما را میبیند<ref>وسائل الشیعة، ۴/ ۶۷۸؛ علم الیقین، ۱/ ۱۲۰.</ref>. موضوع "بصیر" را در [[علم کلام]]، [[فلسفه]]، عرفان و [[تفسیر]] بررسی میکنند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 159.</ref>. |
|
| |
|
| == منابع == | | == منابع == |
| خط ۱۵: |
خط ۱۲: |
| {{پانویس}} | | {{پانویس}} |
|
| |
|
| [[رده:مدخل]]
| | [[رده:صفات خدا]] |
| [[رده:بصیر]]
| |
| [[رده:صفات ثبوتی خدا]] | |