پرش به محتوا

امام علی چگونه پیامبر را در تبلیغ یاری می‌کرد؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ':::::*' به '*'
جز (جایگزینی متن - ']]]] ::::::' به ']]]] ')
جز (جایگزینی متن - ':::::*' به '*')
خط ۲۵: خط ۲۵:


آن‌گاه، آنان که دلی تیره، چشمانی تار و گوش‌هایی بسته داشتند، در برابر [[حق]]، گردن ننهادند و در برابر [[کلام پیامبر]] [[خدا]]، گران‌جانی کردند و [[ابو طالب]] را به سخره گرفتند و.... مهم، آن است که [[جایگاه]] [[کلام پیامبر]] [[خدا]] تبیین گردد. [[پیامبر]]{{صل}} در زمانی جمله "گوش به فرمانش باشید و از وی [[اطاعت]] کنید" را درباره [[علی]]{{ع}} بیان فرمود که [[قریش]]، هیچ‌گونه حرف شنوی‌ای از خود [[پیامبر]]{{صل}} هم نداشتند. روشن است که این [[کلام]] برای [[آینده]] و آیندگان گفته شده است؛ برای آنانی که [[نبوت]] او را پذیرفته، کلامش را [[حجت]] می‌دانند.  
آن‌گاه، آنان که دلی تیره، چشمانی تار و گوش‌هایی بسته داشتند، در برابر [[حق]]، گردن ننهادند و در برابر [[کلام پیامبر]] [[خدا]]، گران‌جانی کردند و [[ابو طالب]] را به سخره گرفتند و.... مهم، آن است که [[جایگاه]] [[کلام پیامبر]] [[خدا]] تبیین گردد. [[پیامبر]]{{صل}} در زمانی جمله "گوش به فرمانش باشید و از وی [[اطاعت]] کنید" را درباره [[علی]]{{ع}} بیان فرمود که [[قریش]]، هیچ‌گونه حرف شنوی‌ای از خود [[پیامبر]]{{صل}} هم نداشتند. روشن است که این [[کلام]] برای [[آینده]] و آیندگان گفته شده است؛ برای آنانی که [[نبوت]] او را پذیرفته، کلامش را [[حجت]] می‌دانند.  
:::::* [[شرح نهج البلاغة (کتاب)|شرح نهج البلاغة]] - به [[نقل]] از [[ابو جعفر اسکافی]]-: در [[روایت]] صحیح آمده است که [[پیامبر]]{{صل}} در ابتدای دعوتش و [[پیش از ظهور]] و انتشار [[اسلام]] در [[مکه]]، [[علی]]{{ع}} را [[مأمور]] کرد که خوراکی برای او تهیه و بنی [[عبد المطلب]] را به آن [[دعوت]] کند. پس [[علی]]{{ع}}، [[خوراک]] را آماده ساخت و آنان را [[دعوت]] کرد. آنان، آن روز بیرون آمدند، بی‌آن که [[پیامبر خدا]] چیزی بگوید؛ چرا که عمویش ابو لهب، سخنی گفت. پس روز دوم نیز [[علی]]{{ع}} را [[مأمور]] کرد تا مانند همان [[خوراک]] را آماده کرده، دوباره دعوتشان کند. پس تهیه کرد و دعوتشان نمود و آنان، [[غذا]] را خوردند. سپس [[پیامبر خدا]] با آنان به [[گفتگو]] پرداخت و به [[دین]]، دعوتشان کرد و [[علی]]{{ع}} را نیز در زمره آنان [[دعوت]] کرد؛ چون او هم از بنی [[عبد المطلب]] بود. سپس ضمانت کرد که اگر کسی از میان آنان [[پشتیبانی]] و یاری‌اش کند، او را [[برادر دینی]] خود و [[وصی]] پس از مرگش و [[جانشین]] خویش گردانَد. همه خودداری کردند و تنها [[علی]]{{ع}} پاسخ داد و گفت: من تو را بر آنچه آورده‌ای، [[یاری]] می‌دهم و بارت را بر دوش می‌کشم و با تو [[بیعت]] می‌کنم. پس [[پیامبر]]{{صل}} چون دید که آنان، وی را وا نهادند و [[علی]]{{ع}} یاری‌اش داد و از آنان [[سرپیچی]] و از او فرمانبرداری دید و خودداری آنان و [[اجابت]] [[علی]]{{ع}} را به عیان مشاهده کرد، فرمود: "این، برادر و [[وصی]] و جانشینم پس از من است". آنان برخاستند، در حالی که ریشخند می‌کردند و می‌خندیدند و به [[ابو طالب]] می‌گفتند: از پسرت [[اطاعت]] کن. او را بر تو [[فرمان]] روا کرده است!<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۳، ص ۲۴۴.</ref>»<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۴۶.</ref>.
* [[شرح نهج البلاغة (کتاب)|شرح نهج البلاغة]] - به [[نقل]] از [[ابو جعفر اسکافی]]-: در [[روایت]] صحیح آمده است که [[پیامبر]]{{صل}} در ابتدای دعوتش و [[پیش از ظهور]] و انتشار [[اسلام]] در [[مکه]]، [[علی]]{{ع}} را [[مأمور]] کرد که خوراکی برای او تهیه و بنی [[عبد المطلب]] را به آن [[دعوت]] کند. پس [[علی]]{{ع}}، [[خوراک]] را آماده ساخت و آنان را [[دعوت]] کرد. آنان، آن روز بیرون آمدند، بی‌آن که [[پیامبر خدا]] چیزی بگوید؛ چرا که عمویش ابو لهب، سخنی گفت. پس روز دوم نیز [[علی]]{{ع}} را [[مأمور]] کرد تا مانند همان [[خوراک]] را آماده کرده، دوباره دعوتشان کند. پس تهیه کرد و دعوتشان نمود و آنان، [[غذا]] را خوردند. سپس [[پیامبر خدا]] با آنان به [[گفتگو]] پرداخت و به [[دین]]، دعوتشان کرد و [[علی]]{{ع}} را نیز در زمره آنان [[دعوت]] کرد؛ چون او هم از بنی [[عبد المطلب]] بود. سپس ضمانت کرد که اگر کسی از میان آنان [[پشتیبانی]] و یاری‌اش کند، او را [[برادر دینی]] خود و [[وصی]] پس از مرگش و [[جانشین]] خویش گردانَد. همه خودداری کردند و تنها [[علی]]{{ع}} پاسخ داد و گفت: من تو را بر آنچه آورده‌ای، [[یاری]] می‌دهم و بارت را بر دوش می‌کشم و با تو [[بیعت]] می‌کنم. پس [[پیامبر]]{{صل}} چون دید که آنان، وی را وا نهادند و [[علی]]{{ع}} یاری‌اش داد و از آنان [[سرپیچی]] و از او فرمانبرداری دید و خودداری آنان و [[اجابت]] [[علی]]{{ع}} را به عیان مشاهده کرد، فرمود: "این، برادر و [[وصی]] و جانشینم پس از من است". آنان برخاستند، در حالی که ریشخند می‌کردند و می‌خندیدند و به [[ابو طالب]] می‌گفتند: از پسرت [[اطاعت]] کن. او را بر تو [[فرمان]] روا کرده است!<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۳، ص ۲۴۴.</ref>»<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۴۶.</ref>.


{{پرسمان معرفت امام علی}}
{{پرسمان معرفت امام علی}}
۴۱۵٬۰۷۸

ویرایش