←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
ابان در [[دفاع]] از کیان [[تشیع]] بسیار میکوشید، از این رو برای [[مناظره]] با فردی شامی که برای گفت وگوی [[علمی]] با امام صادق{{ع}} آمده بود، [[برگزیده]] شد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۲/۵۵۴.</ref> او [[شیعه]] را چنین [[شناسایی]] میکرد که به هنگام بروز [[اختلاف]] در [[روایات پیامبر]]{{صل}}، به [[سخنان علی]]{{ع}} [[رجوع]] کرده و در اختلاف فرمودههای آن حضرت، نظر امام صادق{{ع}} را محور قرار میداد.<ref>رجال النجاشی ۱/۷۹.</ref> | ابان در [[دفاع]] از کیان [[تشیع]] بسیار میکوشید، از این رو برای [[مناظره]] با فردی شامی که برای گفت وگوی [[علمی]] با امام صادق{{ع}} آمده بود، [[برگزیده]] شد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۲/۵۵۴.</ref> او [[شیعه]] را چنین [[شناسایی]] میکرد که به هنگام بروز [[اختلاف]] در [[روایات پیامبر]]{{صل}}، به [[سخنان علی]]{{ع}} [[رجوع]] کرده و در اختلاف فرمودههای آن حضرت، نظر امام صادق{{ع}} را محور قرار میداد.<ref>رجال النجاشی ۱/۷۹.</ref> | ||
[[ابان]] علاوه بر سه [[امام]] مذکور از [[انس بن مالک]]، [[سلیمان بن مهران اعمش]]، [[محمد بن منکدر]]، [[سماک بن حرب]]، [[عطیه عوفی]]، [[ابواسحاق سبیعی]]، منهال، [[فضیل بن عمرو]]، [[عکرمه مولی ابن عباس]] و دیگران [[دانش]] آموخت.<ref>تهذیب الکمال ۲/۷.</ref> همچنین [[علم]] قرائت را از [[عاصم]]، [[طلحة بن مصرف]]، [[ابوعمرو شیبانی]] و [[اعمش]] آموخت و یکی از سه نفری است که قرائت کل [[قرآن]] را نزد اعمش به پایان برد<ref>غایة النهایه ۱/۴.</ref> و خود یکی از بزرگان و [[امامان]] این فن شد. [[نجاشی]] میگوید: ابان در [[علوم قرآن]]، [[حدیث]]، [[فقه]]، [[ادب]]، لغت و نحو برترینِ [[زمان]] بود و در [[قرائت قرآن]] | [[ابان]] علاوه بر سه [[امام]] مذکور از [[انس بن مالک]]، [[سلیمان بن مهران اعمش]]، [[محمد بن منکدر]]، [[سماک بن حرب]]، [[عطیه عوفی]]، [[ابواسحاق سبیعی]]، منهال، [[فضیل بن عمرو]]، [[عکرمه مولی ابن عباس]] و دیگران [[دانش]] آموخت.<ref>تهذیب الکمال ۲/۷.</ref> همچنین [[علم]] قرائت را از [[عاصم]]، [[طلحة بن مصرف]]، [[ابوعمرو شیبانی]] و [[اعمش]] آموخت و یکی از سه نفری است که قرائت کل [[قرآن]] را نزد اعمش به پایان برد<ref>غایة النهایه ۱/۴.</ref> و خود یکی از بزرگان و [[امامان]] این فن شد. [[نجاشی]] میگوید: ابان در [[علوم قرآن]]، [[حدیث]]، [[فقه]]، [[ادب]]، لغت و نحو برترینِ [[زمان]] بود و در [[قرائت قرآن]] شیوهای ویژه و منحصر به فرد داشت که نزد [[قاریان]] معروف و مشهور بود.<ref>رجال النجاشی ۱/۷۹.</ref> وی [[اول]] کسی است که در این دانش، کتاب نوشته است.<ref>الذریعه ۱۷/۵۳.</ref> [[عظمت]] [[علمی]] وی تا آنجا بود که وقتی به [[مدینه]] میرفت، طالبان علم و دانش گروه گروه به او روی آورده و در [[مسجد النبی]]، کنار ستون [[پیامبر]]{{صل}} برای او جا در نظر میگرفتند.<ref>رجال النجاشی ۱/۷۹.</ref> | ||
[[عالمان شیعه]] و [[غالب]] [[اهل سنت]]، ابان را [[موثق]] و [[راستگو]] میدانند. بزرگانی همانند [[احمد بن حنبل]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابوحاتم]] و [[نسائی]] او را توثیق کردهاند و در مقابل، [[سعدی جوزجانی]] وی را [[منحرف]] و مجاهر توصیف میکند، اما [[ذهبی]] به [[دفاع]] از ابان برخاسته و این نسبتهای [[ناپسند]] را به معانی دیگری توجیه و [[تفسیر]] مینماید تا [[وثاقت]] ایشان خدشه دار نشود.<ref>میزان الاعتدال ۱/۵ تهذیب الکمال ۲/۷.</ref> | [[عالمان شیعه]] و [[غالب]] [[اهل سنت]]، ابان را [[موثق]] و [[راستگو]] میدانند. بزرگانی همانند [[احمد بن حنبل]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابوحاتم]] و [[نسائی]] او را توثیق کردهاند و در مقابل، [[سعدی جوزجانی]] وی را [[منحرف]] و مجاهر توصیف میکند، اما [[ذهبی]] به [[دفاع]] از ابان برخاسته و این نسبتهای [[ناپسند]] را به معانی دیگری توجیه و [[تفسیر]] مینماید تا [[وثاقت]] ایشان خدشه دار نشود.<ref>میزان الاعتدال ۱/۵ تهذیب الکمال ۲/۷.</ref> | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
ابان افزون بر [[احادیث]] زیادی که [[روایت]] کرده، دارای تألیفاتی حتی ابداعی نیز بود. هیچ یک از آنها باقی نمانده، اما در منابع از آنها یاد شده است از آن جمله است: | ابان افزون بر [[احادیث]] زیادی که [[روایت]] کرده، دارای تألیفاتی حتی ابداعی نیز بود. هیچ یک از آنها باقی نمانده، اما در منابع از آنها یاد شده است از آن جمله است: | ||
«معانی القرآن القرائات اصل» (از اصول چهارصدگانه [[شیعه]])<ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref> «نظم المجالس الجمل النهروان»<ref>الذریعه ۱۵/۵۲.</ref> «الصفین الفضائل القرائه» که [[محمد بن موسی بن ابی مریم]] آن را گزارش کرده است «غریب القرآن» ([[تفسیر]] غریب القرآن)<ref>رجال النجاشی ۱/۷۹ الفهرست (طوسی) ۵۷ ـ ۵۹.</ref> که برخی این کتاب را اولین تألیف در این زمینه دانسته اند<ref>الاعلام ۱/۲۶.</ref> «اخبار المصنفین»<ref>هدیة العارفین ۱/۱.</ref> المسند گردآوری [[ابونعیم]]<ref>الإکمال ۶/۳۷۱.</ref> و جزئی [[حدیثی]] گردآوری [[طبرانی]].<ref>ترجمة الطبرانی ۲۲.</ref> همچنین [[ابن عدی]]، ابان را صاحب احادیث و نسخههایی متقن میدانست<ref>تهذیب الکمال ۲/۷.</ref> که جزئیات آن چندان روشن نیست.<ref> [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۶۲-۶۳.</ref> | «معانی القرآن القرائات اصل» (از اصول چهارصدگانه [[شیعه]])<ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref> «نظم المجالس الجمل النهروان»<ref>الذریعه ۱۵/۵۲.</ref> «الصفین الفضائل القرائه» که [[محمد بن موسی بن ابی مریم]] آن را گزارش کرده است «غریب القرآن» ([[تفسیر]] غریب القرآن)<ref>رجال النجاشی ۱/۷۹ الفهرست (طوسی) ۵۷ ـ ۵۹.</ref> که برخی این کتاب را اولین تألیف در این زمینه دانسته اند<ref>الاعلام ۱/۲۶.</ref> «اخبار المصنفین»<ref>هدیة العارفین ۱/۱.</ref> المسند گردآوری [[ابونعیم]]<ref>الإکمال ۶/۳۷۱.</ref> و جزئی [[حدیثی]] گردآوری [[طبرانی]].<ref>ترجمة الطبرانی ۲۲.</ref> همچنین [[ابن عدی]]، ابان را صاحب احادیث و نسخههایی متقن میدانست<ref>تهذیب الکمال ۲/۷.</ref> که جزئیات آن چندان روشن نیست.<ref> [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۶۲-۶۳.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||