←مکتب سیاسی امام علی{{ع}}
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سیره سیاسی امام علی در حدیث]] - [[سیره سیاسی امام علی در تاریخ اسلامی]]</div> | <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سیره سیاسی امام علی در حدیث]] - [[سیره سیاسی امام علی در تاریخ اسلامی]]</div> | ||
== | ==مکتب سیاسی [[امام علی]]{{ع}}== | ||
# [[سیاست]] از نظر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}: [[تصور]] [[غالب]] از مفهوم سیاست، [[نیرنگ]] و [[فریب]] و استفاده از هر ابزار ممکن برای رسیدن به [[هدف]] است. ولی در نظر امیرالمؤمنین{{ع}} سیاست مبتنی بر اصول [[اخلاقی]] است هرچند به قیمت از بین رفتن [[خلافت]] و [[حکومت]] باشد<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[سیری در سیره نبوی (کتاب)|سیری در سیره نبوی]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، صص ۷۹-۶۹-۵۴.</ref>. | # [[سیاست]] از نظر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}: [[تصور]] [[غالب]] از مفهوم سیاست، [[نیرنگ]] و [[فریب]] و استفاده از هر ابزار ممکن برای رسیدن به [[هدف]] است. ولی در نظر امیرالمؤمنین{{ع}} سیاست مبتنی بر اصول [[اخلاقی]] است هرچند به قیمت از بین رفتن [[خلافت]] و [[حکومت]] باشد<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[سیری در سیره نبوی (کتاب)|سیری در سیره نبوی]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، صص ۷۹-۶۹-۵۴.</ref>. | ||
# [[ضرورت حکومت]]: امام علی{{ع}} بر [[لزوم]] یک حکومت [[مقتدر]] تصریح کرده و {{عربی|لاحکم الّا لِلَّه}} یعنی وضع [[قانون]] با [[خدا]]ست و نه [[اجرای قانون]]. در پرتو حکومت، [[مؤمن]] برای خدا کار میکند و [[کافر]] بهره دنیای خود را میبرد و [[کارها]] به پایان خود میرسد<ref>{{متن حدیث|یَعْمَلُ فِی إِمْرَتِهِ الْمُؤْمِنُ وَ یَسْتَمْتِعُ فِیهَا الْکَافِرُ وَ یُبَلِّغُ اللَّهُ فِیهَا الْأَجَلَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۴۰.</ref>. [[حضرت]]، حکومت را به عنوان یک [[مقام]] [[دنیوی]] سخت [[تحقیر]] میکند، ولی در مسیر اصلیاش آن را وسیلهای برای [[اجرای عدالت]] و احقاق [[حق]] و [[خدمت به مردم]]، فوقالعاده [[مقدس]] میداند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۲؛ [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، [[سیری در نهج البلاغه (کتاب)|سیری در نهج البلاغه]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص۴۳۰.</ref>. | # [[ضرورت حکومت]]: امام علی{{ع}} بر [[لزوم]] یک حکومت [[مقتدر]] تصریح کرده و {{عربی|لاحکم الّا لِلَّه}} یعنی وضع [[قانون]] با [[خدا]]ست و نه [[اجرای قانون]]. در پرتو حکومت، [[مؤمن]] برای خدا کار میکند و [[کافر]] بهره دنیای خود را میبرد و [[کارها]] به پایان خود میرسد<ref>{{متن حدیث|یَعْمَلُ فِی إِمْرَتِهِ الْمُؤْمِنُ وَ یَسْتَمْتِعُ فِیهَا الْکَافِرُ وَ یُبَلِّغُ اللَّهُ فِیهَا الْأَجَلَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۴۰.</ref>. [[حضرت]]، حکومت را به عنوان یک [[مقام]] [[دنیوی]] سخت [[تحقیر]] میکند، ولی در مسیر اصلیاش آن را وسیلهای برای [[اجرای عدالت]] و احقاق [[حق]] و [[خدمت به مردم]]، فوقالعاده [[مقدس]] میداند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۲؛ [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، [[سیری در نهج البلاغه (کتاب)|سیری در نهج البلاغه]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص۴۳۰.</ref>. | ||