جهیزیه حضرت فاطمه: تفاوت میان نسخهها
←جستارهای وابسته
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
سپس علی{{ع}} خانهاش را مرتّب ساخت و کف اطاق و منزل را با ماسههای نرم پوشاند و چوبی را میان دو دیوار [[نصب]] کرد تا لباسهایشان را بر آن بیاویزند، و [[زمین]] اطاق را با پوست دباغی شده گوسفند فرش کرد و بالشهایی از لیف خرما در آن قرار داد. | سپس علی{{ع}} خانهاش را مرتّب ساخت و کف اطاق و منزل را با ماسههای نرم پوشاند و چوبی را میان دو دیوار [[نصب]] کرد تا لباسهایشان را بر آن بیاویزند، و [[زمین]] اطاق را با پوست دباغی شده گوسفند فرش کرد و بالشهایی از لیف خرما در آن قرار داد. | ||
از [[ابویزید مدینی]] نقل شده گفت: آنگاه که [[فاطمه زهرا]]{{س}} به [[خانه علی]]{{ع}} رفت، در منزل آن حضرت جز ماسههایی که به زمین گسترده شده بود و چند بالش و کوزهای گلی و آبخوری سفالین، چیز دیگری وجود نداشت<ref>فاطمة الزهرا بهجة قلب المصطفی، ص۴۷۷، به نقل از مناقب احمد ابن حنبل.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۳ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۳ ص ۱۰۵؛ [[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص ۹۸.</ref> | از [[ابویزید مدینی]] نقل شده گفت: آنگاه که [[فاطمه زهرا]]{{س}} به [[خانه علی]]{{ع}} رفت، در منزل آن حضرت جز ماسههایی که به زمین گسترده شده بود و چند بالش و کوزهای گلی و آبخوری سفالین، چیز دیگری وجود نداشت<ref>فاطمة الزهرا بهجة قلب المصطفی، ص۴۷۷، به نقل از مناقب احمد ابن حنبل.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۳ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۳ ص ۱۰۵؛ [[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص ۹۸.</ref> | ||
==جهیزیه== | |||
[[اعراب]] جهیزیه بردن [[زن]] به [[خانه]] شوهر را [[ننگ]] میدانستند و تهیه اسباب [[منزل]] بر عهده مرد بود؛ هرچند در [[روم]] باستان<ref>دورانت، ویلیام جیمز، تاریخ تمدن، ج۷، ص۱۱۰.</ref> و [[ایرانیان]]، زن با خود جهیزیه میبرد<ref>دورانت، ویلیام جیمز، تاریخ تمدن، ج۱۰، ص۲۳۳.</ref>. اولین گزارشهای [[تاریخی]] درباره جهیزیه بردن زن [[عرب]] به خانه شوهر، در دوران [[خلافت عباسی]] است. در این دوره [[ترکان]] [[دختران]] خود را با جهیزیه فراوان به همسری بزرگان عرب در میآوردند<ref>ابن اثیر جزری، الکامل، ج۱۰، ص۱۶۰؛ ابن عبری، ابوالفرج، تاریخ مختصر الدول، ص۱۵۰.</ref>، اما از [[صدر اسلام]] گزارشی وجود ندارد که زن به خانه شوهر جهیزیه برده باشد. | |||
[[رسول خدا]]{{صل}} نیز از [[دارایی]] خود، جهیزیهای برای [[فاطمه]]{{س}} تهیه نکرد، بلکه از [[پول]] فروش [[زره علی]]{{ع}}، مبلغی را به [[بلال]] سپرد تا با آن [[عطر]] بخرد<ref>طبری امامی، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ص۸۷؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۱۰۱، ص۸۸.</ref>. مبلغی نیز به [[ابوبکر]] داد تا با آن [[لباس]] و وسایل خانه تهیه کند و [[عمار]] و برخی دیگر از [[اصحاب]] را نیز همراه او روانه کرد<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، ص۴۰؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۴.</ref>. | |||
جهیزیه خریداری شده از این قرار بود: یک پیراهن به [[ارزش]] هفت درهم، یک روسری به ارزش چهار درهم، حولهای سیاهرنگ از تولیدات منطقه [[خیبر]]، تخت به همراه روتختی، دو تشک [[مصری]] که یکی از آنها از لیف خرما و دیگری از پشم گوسفند پر شده بود، چهار پشتی محصول [[طائف]] که از برگ [[گیاه]] اذخر پر شده بود، یک پرده پشمین، یک [[حصیر]] ساخت منطقه هجر، آسیاب دستی، یک تشت بزرگ مسی، کاسهای چوبین برای دوشیدن شیر، یک ظرف آبخوری، [[مشک]] آب، آفتابه قیراندود شده، سبویی با لعاب سبزرنگ و کوزههای سفالین<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، ص۴۰ - ۴۱؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۱۲۹؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۴.</ref>. در برخی منابع به زیرانداز چرمین و [[عبا]] نیز اشاره شده است. [[پیامبر]]{{صل}} هنگام وارسی جهیزیه، از [[خداوند]] خواست که این جهیزیه ساده را برای این [[خانواده]] [[مبارک]] گرداند<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، ص۴۱؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۴.</ref> و بنا بر [[نقلی]]، [[دعا]] کرد: «بارالها، مبارک گردان برای کسانی که بیشتر ظروف آنان سفالین است»<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، المناقب، ص۳۴۹؛ اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة، ج۱، ص۳۶۹؛ علامه حلی، حسن بن یوسف، کشف الیقین، ص۱۹۷؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۳۰.</ref>. | |||
علی{{ع}} نیز در [[منزل]] خود اثاثیهای ساده آماده کرده بود: پوست گوسفندی که هم زیرانداز بود<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۲؛ ابن ماجه قزوینی، سنن ابن ماجه، ج۲، ص۱۳۹۱؛ طبری، احمد بن عبدالله، ذخائرالعقبی، ص۳۵.</ref> و هم روی دیگرش جایگاه علوفه دادن به شتر بارکش<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۲؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۲، ص۳۷۶.</ref>. کف اتاق را با ماسه نرم پوشانده بود و تکه چوبی بین دو دیوار قرار داده بود برای آویختن [[لباس]]<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۱۲۹؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۱۴.</ref>. دیگر اثاث او بالش، [[مشک]]، کاسه، کوزه، سبو و الک بود<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۴.</ref>. چوبی نیز برای آویختن مَشک به دیوار زده بود که با پردهای پوشانده شده بود<ref>طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، ص۱۳۱؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۱۷.</ref>. | |||
به [[دستور پیامبر]]{{صل}}، برخی از [[زنان]]، [[خانه]] [[حضرت علی]]{{ع}} را برای [[عروسی]] آماده ساختند<ref>ابن ماجه قزوینی، سنن ابن ماجه، ج۱، ص۶۱۶؛ دیار بکری، حسین بن محمد، تاریخ الخمیس، ج۱، ص۴۱۱-۴۱۲.</ref>. پس از [[نماز]] عشا، [[رسول الله]]{{صل}} برای دیدن خانه رفت و برای خانواده جدید دعا کرد<ref>دیار بکری، حسین بن محمد، تاریخ الخمیس، ج۱، ص۴۱۲.</ref>. | |||
منزلی که اکنون [[بیت]] [[فاطمه]]{{س}} نام دارد و محل سکونت ایشان بوده است، در آغاز از آن شخصی به نام [[حارثة بن نعمان]] بود. منزل پیامبر{{صل}} و [[همسران]] ایشان نیز در [[ملک]] وی بود. طبق نقلی، شروع [[زندگی]] مشترک فاطمه{{س}} با همسرش در همین منزل بود<ref>طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری، ج۱، ص۱۶۱.</ref>. مطابق این گزارش، [[زندگی]] این زوج آسمانی در همین [[منزل]] آغاز شد و پایان یافت. بنا بر گزارشی دیگر، منزلی که [[امام علی]]{{ع}} در ابتدای زندگی مشترک خویش آماده ساخته بود، غیر از منزل کنونی بوده و با منزل [[پیامبر]]{{صل}} فاصله داشته است. با درخواست [[فاطمه]]{{س}} از پیامبر{{صل}}، [[حارثه]] متوجه موضوع گردید و با علاقه و احترامی ویژه - که [[دعای خیر]] پیامبر{{صل}} را به دنبال داشت - منزلی را در مجاورت منزل پیامبر{{صل}} در [[اختیار]] [[حضرت فاطمه]]{{س}} و علی{{ع}} قرار داد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۲؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابة، ج۸، ص۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید محمد کاظم طباطبایی|طباطبایی، سید محمد کاظم]]، [[ازدواج فاطمه (مقاله)| مقاله «ازدواج فاطمه»]]، [[دانشنامه فاطمی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فاطمی]]، ج۱، ص ۱۳۹.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||