احمد بن اسحاق قمی: تفاوت میان نسخه‌ها

اسم او "[[احمد بن اسحاق بن عبدالله بن سعد بن مالک احوص اشعری قمی]]" و کنیه‌اش «ابو علی» است. از شخصیت‌های معتبر و [[معتمد]] و موثق [[شیعه]] [[قم]] و رابط‍‌ میان [[مردم]] [[قم]] و حضرات [[ائمه]] {{عم}} و از [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{عم}} [[حدیث]] [[نقل]] نموده و از خاصان [[امام عسکری]] {{ع}} بوده<ref>احمد بن علی نجاشی، رجال النجاشی، ص ۹۱، رقم ۲۲۵؛ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص ۳۷۳، رقم ۵۵۲۶.</ref> و حضرت [[ولی عصر]] {{ع}} را ملاقات کرده است. او مردی جلیل القدر و عظیم الشأن بوده که توسط [[حسین بن روح]] ـ نایب خاص [[امام عصر]] {{ع}} ـ جهت رفتن به [[حج]]، از حضرت اجازه گرفت و حضرت در اجازه‌ای که به وی داد از مرگش نیز خبر داد و در بازگشت از [[حج]]، در منزل [[حلوان]] ، [[بیمار]] شد و آن‏جا [[وفات]] یافت. همراهانش او را در کفنی که [[حضرت امام حسن عسکری]]{{ع}} یا [[حسین بن روح]] ـ بنا به [[اختلاف]] روایات ـ برایش فرستاده بودند، [[کفن]] کرده و همان‏جا به خاک سپردند<ref>بحارالانوار، ج ۵۰، ص ۲۸۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۵؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۳۷ -۳۹.</ref>