حسن بن صالح بن حی: تفاوت میان نسخه‌ها

حسن بن صالح بن حی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۵

۶ بایت حذف‌شده ، ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۲

←‏مقدمه

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۰۲

ویرایش

@@ خط ۱۰: / خط ۱۰: @@
 [[علی بن اسماعیل اشعری]] <ref>علی بن اسماعیل اشعری، کتاب مقالات الاسلامیّین واختلاف المصلّین، ص ۶۸.</ref> حسن بن صالح بن حیّ را از [[پیشوایان]] بُتریّه شمرده است. [[ابن ندیم]] <ref>ابن ندیم، کتاب الفهرست، ترجمه و تحقیق محمدرضا تجدد، ص ۳۳۳.</ref> او را از بزرگان و علمای "شیعه زیدیّه" خوانده و ولادت او را در ۱۰۰ و [[وفات]] او را در ۱۶۸ در حال [[اختفا]] گفته است. بنابه نوشته ابن ندیم <ref>ابن ندیم، کتاب الفهرست، ترجمه و تحقیق محمدرضا تجدد، ص ۳۳۳.</ref>، او [[فقیه]] و [[متکلم]] و مؤلّف چند کتاب بود، از جمله: "کتاب التوحید"؛ کتاب امامة"؛ "وُلدِ علیّ من فاطمة"، "کتاب الجامع فی الفقه". و دو [[برادر]] داشت: علیّ بن صالح و صالح بن صالح.
-[[طبری]] <ref>[[محمد بن جریر طبری]]، [[تاریخ]] الرسل والملوک، [[سلسله]] سوم، ص ۲۵۱۶ـ۲۵۱۷.</ref> می‌‌گوید "حیّ" نام صالح بوده است و از قول یکی از [[محدّثان]] نقل می‌‌کند که نام کامل او حسن بن صالح بن صالح بن مسلم بن حیّان است و [[مردم]] او را ابن حیّ می‌‌خوانند و در [[حقیقت]] "ابن حیّان" است. بنا به این قول "حیّ" کوتاه شده حیّان است. به گفته طبری <ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل والملوک، سلسله سوم، ص ۲۵۱۶ـ۲۵۱۷.</ref>، کنیه حسن بن صالح ابوعبدالله است و او مردی [[زاهد]] و [[فاضل]] و فقیه بوده و به [[دوستی اهل بیت]] [[گرایش]] داشته، و [[منکران]] آن [[خاندان]] را سخت منکر بوده است. [[حدیث]] بسیار [[روایت]] کرده و در روایت "ثِقه" بوده است. او دختر خود را به [[عیسی بن زید بن علیّ بن حسین]] داد. [[مهدی]]، خلیفه [[عباسی]]، عیسی بن زید و حسن بن صالح را [[طلب]] کرد و در به دست آوردن ایشان سخت کوشید اما موفّق نشد. او با عیسی بن زید به مدّت هفت سال در یک جا پنهان بود و عیسی شش ماه پیش از او [[وفات]] یافت. [[حسن]] از [[مردم کوفه]] بود و در همان [[شهر]] در ۱۶۷ وفات یافت و سنّ او ۶۲ یا ۶۳ سال بوده است. اگر [[تولد]] [[حسن بن صالح]] به گفته [[ابن ندیم]]، در ۱۰۰ و وفات او در ۱۶۷ یا ۱۶۸ اتفاق افتاده است، سنّ او باید از ۶۳ سال [[متجاوز]] باشد.
+[[طبری]] <ref>[[محمد بن جریر طبری]]، [[تاریخ]] الرسل والملوک، [[سلسله]] سوم، ص ۲۵۱۶ـ۲۵۱۷.</ref> می‌‌گوید "حیّ" نام صالح بوده است و از قول یکی از [[محدّثان]] نقل می‌‌کند که نام کامل او حسن بن صالح بن صالح بن مسلم بن حیّان است و [[مردم]] او را ابن حیّ می‌‌خوانند و در [[حقیقت]] "ابن حیّان" است. بنا به این قول "حیّ" کوتاه شده حیّان است. به گفته طبری <ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل والملوک، سلسله سوم، ص ۲۵۱۶ـ۲۵۱۷.</ref>، کنیه حسن بن صالح ابوعبدالله است و او مردی [[زاهد]] و [[فاضل]] و فقیه بوده و به [[دوستی اهل بیت]] [[گرایش]] داشته، و [[منکران]] آن [[خاندان]] را سخت منکر بوده است. [[حدیث]] بسیار [[روایت]] کرده و در روایت "ثِقه" بوده است. او دختر خود را به [[عیسی بن زید بن علیّ بن حسین]] داد. [[مهدی خلیفه عباسی]]، عیسی بن زید و حسن بن صالح را [[طلب]] کرد و در به دست آوردن ایشان سخت کوشید اما موفّق نشد. او با عیسی بن زید به مدّت هفت سال در یک جا پنهان بود و عیسی شش ماه پیش از او [[وفات]] یافت. [[حسن]] از [[مردم کوفه]] بود و در همان [[شهر]] در ۱۶۷ وفات یافت و سنّ او ۶۲ یا ۶۳ سال بوده است. اگر [[تولد]] [[حسن بن صالح]] به گفته [[ابن ندیم]]، در ۱۰۰ و وفات او در ۱۶۷ یا ۱۶۸ اتفاق افتاده است، سنّ او باید از ۶۳ سال [[متجاوز]] باشد.
 [[ابوالفرج اصفهانی]] <ref>علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطّالبیّین، ص ۲۶۸ـ۲۸۴.</ref> در شرح حال عیسی بن زید بن علی مطالبی درباره مناسبات حسن بن صالح با عیسی بن زید ذکر کرده است که از آن چنین برمی‌آید که آن دو سالی با هم به [[سفر]] [[حج]] رفته‌اند و در آنجا از [[سفیان ثوری]] [[محدّث]] معروف مسئله مورد اختلافی را پرسیده‌اند. ابوالفرج اصفهانی وفات حسن بن صالح را دو ماه پس از [[مرگ]] عیسی بن زید گفته است.