پرش به محتوا

علم‌آموزی اهل بیت در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۳۳: خط ۳۳:
بنابراین دریافت برخی [[علوم]] در عالم رؤیا، یکی دیگر از شیوه‌های دریافت علوم توسط [[ائمه]]{{عم}} است.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۳۰۵.</ref>
بنابراین دریافت برخی [[علوم]] در عالم رؤیا، یکی دیگر از شیوه‌های دریافت علوم توسط [[ائمه]]{{عم}} است.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۳۰۵.</ref>


==حواس مادی==
===حواس مادی===
{{اصلی|حواس مادی}}
توجه به روش‌های ویژه و [[الهی]] [[علم‌آموزی]] [[برگزیدگان خداوند]]، نباید ما را از روش‌های عادی آنان [[غافل]] سازد. گذری بر نقل‌های [[تاریخی]] نیز تردیدی باقی نمی‌گذارد که [[ائمه]]{{عم}} از حواس بشری خود استفاده می‌کردند. آنان اشیا را می‌دیدند؛ لمس می‌کردند؛ صداها را می‌شنیدند؛ بوها را [[احساس]] می‌کردند و مزه‌ها را متوجه می‌شدند و از این شیوه‌ها برای دریافت برخی [[علوم]] استفاده می‌کردند. گاهی همانند سایر [[مردم]]، برای [[شناخت]] یک مسئله، سؤالاتی را از دیگران می‌پرسیدند و جواب می‌گرفتند. [[قرآن]] را می‌خواندند و در [[آیات]] آن [[تأمل]] می‌کردند. کتاب‌های ویژه دیگری نیز نزد آنان بود که آنها را مطالعه کرده، به آنها استناد می‌کردند. از [[علت غیبت]] اصحابشان می‌پرسیدند و در صورت نیاز، به [[عیادت]] آنها می‌رفتند<ref>ر.ک: محمد بن حسن صفار، بصائرالدرجات، ص۲۷۱؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، تحقیق حسن مصطفوی، ص۳۴۹.</ref>. گاهی از [[اصحاب]] خود درباره مسائل مربوط به [[زندگی]] آنان و افراد دیگر پرس‌و‌جو می‌کردند<ref>ر.ک: محمد بن حسن صفار، بصائرالدرجات، ص۵۳۶، ح۴؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، تحقیق حسن مصطفوی، ص۱۷۸ و ۳۹۳.</ref>.
توجه به روش‌های ویژه و [[الهی]] [[علم‌آموزی]] [[برگزیدگان خداوند]]، نباید ما را از روش‌های عادی آنان [[غافل]] سازد. گذری بر نقل‌های [[تاریخی]] نیز تردیدی باقی نمی‌گذارد که [[ائمه]]{{عم}} از حواس بشری خود استفاده می‌کردند. آنان اشیا را می‌دیدند؛ لمس می‌کردند؛ صداها را می‌شنیدند؛ بوها را [[احساس]] می‌کردند و مزه‌ها را متوجه می‌شدند و از این شیوه‌ها برای دریافت برخی [[علوم]] استفاده می‌کردند. گاهی همانند سایر [[مردم]]، برای [[شناخت]] یک مسئله، سؤالاتی را از دیگران می‌پرسیدند و جواب می‌گرفتند. [[قرآن]] را می‌خواندند و در [[آیات]] آن [[تأمل]] می‌کردند. کتاب‌های ویژه دیگری نیز نزد آنان بود که آنها را مطالعه کرده، به آنها استناد می‌کردند. از [[علت غیبت]] اصحابشان می‌پرسیدند و در صورت نیاز، به [[عیادت]] آنها می‌رفتند<ref>ر.ک: محمد بن حسن صفار، بصائرالدرجات، ص۲۷۱؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، تحقیق حسن مصطفوی، ص۳۴۹.</ref>. گاهی از [[اصحاب]] خود درباره مسائل مربوط به [[زندگی]] آنان و افراد دیگر پرس‌و‌جو می‌کردند<ref>ر.ک: محمد بن حسن صفار، بصائرالدرجات، ص۵۳۶، ح۴؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، تحقیق حسن مصطفوی، ص۱۷۸ و ۳۹۳.</ref>.


۲۲۷٬۵۰۵

ویرایش