تکبیر در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[پیامبر اسلام]] [[مأمور]] به گفتن تکبیر در [[نماز]] گردیده است: {{متن قرآن|وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ}}<ref>«و پروردگارت را بزرگ بدار،» سوره مدثر، آیه ۳.</ref>. در باره تکبیر مذکور [[مفسرین]] دو احتمال داده‌اند که یکی از آنها این است که مقصود گفتن [[الله اکبر]] در [[نماز]] باشد، البته برخی از [[مفسران]] گفته‌اند مراد از امر به تکبیر، [[ امر]] به [[نماز]] یا تکبیر در [[نماز]] است. (ر. ک: [[المیزان]] طباطبائی، ج ۲۰، ص ۸۰).

#[[پیامبر]] موظف به [[تعظیم]] و بزرگ شمردن [[خداوند]] است: {{متن قرآن|وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا}}<ref>«و بگو سپاس  خداوند را که نه فرزندی گزیده است و نه او را در فرمانروایی انبازی  و نه او را از سر زبونی، سرپرستی است و او را چنان که باید بزرگ می‌دار!» سوره اسراء، آیه ۱۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۳۳۲.</ref>.

== منابع ==