جهاد: تفاوت میان نسخهها
←احکام و آداب جهاد
| خط ۱۵۳: | خط ۱۵۳: | ||
==احکام و آداب جهاد== | ==احکام و آداب جهاد== | ||
جهاد و [[جنگ]] در [[اسلام]]، [[آیین]] و مقرراتی دارد که [[مجاهدان]] اسلام باید آنها را فرابگیرند و جزء [[خلق و خوی]] خود قرار دهند. برخی از این [[اخلاق]] و مقررات عبارتاند از: | جهاد و [[جنگ]] در [[اسلام]]، [[آیین]] و مقرراتی دارد که [[مجاهدان]] اسلام باید آنها را فرابگیرند و جزء [[خلق و خوی]] خود قرار دهند. برخی از این [[اخلاق]] و مقررات عبارتاند از: | ||
#[[جهاد با نفس]] | #'''[[جهاد با نفس]]:''' شخص [[مجاهد]] قبل از پرداختن به [[جهاد با دشمن]]، باید نخست با نفس خود جهاد کند و [[خودسازی]] نماید و گرنه در معرکه جنگ، [[شکست]] میخورد<ref>در کتابهای فقهی وحدیثی، مباحث جهاد نفس بیشتر از جهاد با دشمن مطرح شده است. (ر.ک: وسائلالشیعه، ج۱۱).</ref>. | ||
#[[فرمانبری]] از [[امام]] | #'''[[فرمانبری]] از [[امام]]:''' مجاهدان باید از امام [[معصوم]] و یا [[نایب]] او ([[فقیه جامع الشرایط]]) [[اطاعت]] کنند و رهنمود بگیرند. | ||
#[[آموزش]] نظامی و [[جنگی]] | #'''[[آموزش]] نظامی و [[جنگی]]:''' مجاهدان باید آموزش دیده باشند. | ||
#[[قصد قربت]] | #'''[[قصد قربت]]:''' مجاهدان باید به قصد [[تقرب به خدا]] و جلب [[رضایت]] او [[مجاهده]] و [[قتال]] کنند. جهاد با هر قصد و [[نیت]] دیگری، [[باطل]] میباشد و اگر کشته شود، [[شهید]] نیست. | ||
#[[دعوت]] | #'''[[دعوت]]:''' قبل از شروع جنگ بدون در نظر گرفتن ضدیت و [[دشمنی]]، باید [[خصم]] را به اسلام و [[مصالحه]] دعوت کرد، در صورت عدم پذیرش، با او جنگید<ref>نهج البلاغه، نامه ۱۲.</ref>. | ||
#[[متانت]] و [[استواری]] | #'''[[متانت]] و [[استواری]]:''' مجاهد باید نترس، [[متین]]، و [[استوار]] باشد {{عربی|المؤمن کالجبل الراسخ لا یحرکه العواصف}}؛ [[مؤمن]] باید همچون [[کوه]] استوار باشد و طوفانها او را نلرزاند. اگر کسی [[ایمان]]، متانت و استواری نداشته باشد شایعات و [[تبلیغات]] [[دشمن]]، او را شکار خواهد کرد. مانند برخی از افسران و [[سربازان]] [[امام حسن]]{{ع}} که [[خیانت]] کردند. | ||
#[[صبر]] و [[شکیبایی]] | #'''[[صبر]] و [[شکیبایی]]:''' مجاهد باید در سنگرش [[صبور]] و [[امیدوار]] باشد طول [[زمان]] و پایانناپذیری جنگ او را فرسوده نسازد و روحش را خسته نکند. [[علی]]{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|لَا يَعْدَمُ الصَّبُورُ الظَّفَرَ وَ إِنْ طَالَ بِهِ الزَّمَانُ}}<ref>«شخص صبور، [[پیروزی]] را از دست نمیدهند هر چند زمان طول بکشد» نهج البلاغه، حکمت ۱۴۵.</ref>. | ||
#[[خطابه]] و [[پند]] [[فرمانده]] | #'''[[خطابه]] و [[پند]] [[فرمانده]]:''' از [[آداب]] جنگ است که [[فرماندهان]]، قبل از شروع جنگ، سربازان را [[موعظه]] و به جهاد و [[مبارزه]] تحریص و [[ترغیب]] کنند، چنانکه [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} چنین میکرد<ref>وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۷۱.</ref>. | ||
#در [[ماههای حرام]] جنگ نکند؛ مگر آنگاه که از [[حمله]] [[دشمن]] در [[امان]] نباشد. | #'''حرمت جنگ در ماههای حرام:''' در [[ماههای حرام]] جنگ نکند؛ مگر آنگاه که از [[حمله]] [[دشمن]] در [[امان]] نباشد. | ||
#اعطای | #'''اعطای تأمین:''' اگر فردی از [[کفّار]] به مسلمانان [[پناهنده]] شود، همه میتوانند به او [[پناهندگی]] بدهند حتی یک سرباز ساده. | ||
# | #'''[[حرمت]] فرار:''' فرار از میدان و معرکه [[نبرد]]، حرام است، مگر آنکه بخواهد در جایی که بیشتر به دشمن مشرف است، قرار گیرد<ref>[[ابوالفضل شکوری|شکوری، ابوالفضل]]، [[فقه سیاسی اسلام (کتاب)|فقه سیاسی اسلام]]، ص ۳۷۹؛ [[سید عباس رضوی|رضوی، سید عباس]]، [[جهاد - رضوی (مقاله)|مقاله «جهاد»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]] ج۱۰؛ [[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]]، ص۲۷۶ تا ۲۷۹؛ [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]]، ج۳، ص۱۴۱-۱۴۶؛ [[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[جهاد (مقاله)| مقاله «جهاد»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۴۳۵.</ref>. | ||
==جهاد از دیدگاه اهل سنت== | ==جهاد از دیدگاه اهل سنت== | ||