ابراهیم بن خالد کلبی بغدادی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوثور ابراهیم بن خالد بن ابی یمان کلبی بغدادی]] [[فقیه]] [[اهل بغداد]] بود.<ref>الثقات ۸/۷۴.</ref> گفته شده که او صاحب دو [[کنیه]] ابوثور و ابوعبدالله بوده و در حدود ۱۷۰ﻫ به [[دنیا]] آمده است.<ref>سیر اعلام النبلاء ۱۲/۷۲ و ۷۳.</ref> ابوثور در مجلس [[محدثان]] بزرگی چون [[سفیان بن عیینه]]، [[سعید بن منصور]]، [[اسماعیل بن علیه]] و [[وکیع بن جراح]] به فراگیری [[حدیث]] پرداخت<ref>الجرح و التعدیل ۲/۹۷ و ۹۸.</ref> و نزد [[فقیهان]] [[بغداد]] از [[پیروان]] [[ابوحنیفه]] [[فقه]] آموخت.<ref>تاریخ بغداد ۶/۶۷.</ref> به هنگام ورود [[شافعی]] به بغداد، وی در زمره ملازمان درس او درآمد و [[فقه شافعی]] را از ایشان فرا گرفت.<ref> تاریخ بغداد ۶/۶۷.</ref> محدثان ناموری مانند [[ابوداود سجستانی]]، [[ابن ماجه قزوینی]]، [[ابوحاتم رازی]] و [[ابوالقاسم بغوی]] از او حدیث شنیده‌اند.<ref>تهذیب الکمال ۲/۸۱.</ref>

در میان کسانی که از وی فقه آموخته‌اند، می‌‌توان از [[داود بن علی اصفهانی]] بنیانگذار فقه ظاهری،<ref>طبقات الفقهاء ۱۰۲.</ref> [[جنید بغدادی]] [[صوفی]] مشهور<ref>طبقات الصوفیه ۱۵۵.</ref> و [[عبید بن خلف بزّاز]] یاد کرد.<ref>الفهرست (الندیم) ۲۶۵.</ref> ابوثور در دوران تحصیل خود با [[مذاهب]] گوناگون [[فقهی]] از [[اصحاب]] [[حدیث]]، [[اصحاب]] [[رأی]] و [[مذهب شافعی]] آشنایی یافت، اما خود صاحب مذهبی مستقل بود.<ref>تهذیب الاسماء و اللغات ۲/۲۰۰.</ref> در بسیاری از مسائل با شافعی همراه نبود و نظر مخالف ابراز می‌‌داشت.<ref> الفهرست (الندیم) ۲۶۵.</ref> در حدیث کسانی چون [[نسائی]]، [[ابن حبّان]] و [[خطیب بغدادی]] او را مورد [[وثوق]] شمرده‌اند.<ref> الثقات ۸/۸۴ تاریخ بغداد ۶/۶۵.</ref>