محبت به کودکان: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'افراط و تفریط' به 'افراط و تفریط'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخلهای وابسته}} +{{پایان مدخل وابسته}})) |
جز (جایگزینی متن - 'افراط و تفریط' به 'افراط و تفریط') |
||
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
همچنین [[پیامبر اکرم]]{{صل}} میفرمود: {{متن حدیث|لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَرْحَمْ صَغِيرَنَا}}<ref>«از ما نیست کسی که به کودکانمان و خردسالانمان رحمت نورزد». مسند احمد بن حنبل، ج۲، ص۲۰۷، ۲۲۲؛ الادب المفرد، ص۷۶؛ سنن الترمذی، ج۴، ص۲۸۳-۲۸۴؛ کتاب العیال، ج۱، ص۳۴۸، ۳۵۰؛ مسند أبی یعلی الموصلی، ج۶، ص۱۹۱، ج۷، ص۲۳۸؛ المعجم الاوسط، ج۵، ص۱۰۷، ج۶، ص۱۰۱؛ أبو حنیفة النعمان بن محمد التمیمی، شرح الاخبار فی فضائل الائمة الاطهار، تحقیق السید محمد الحسینی المیلانی. الطبعة الثانیة، مؤسسة النشر الاسلامی، قم، ۱۴۱۴ ق. ج۲، ص۴۸۸؛ أبو نعیم احمد بن عبدالله بن احمد الاصبهانی، تاریخ اصبهان، تحقیق سید کسروی حسن، الطبعة الاولی، دار الکتب العلمیة، بیروت، ۱۴۱۰ ق. ج۲، ص۲۲۴؛ فخر الدین محمد بن عمر الخطیب الرازی، التفسیر الکبیر، الطبعة الثالثة، ج۶، ص۱۹۳؛ الجامع لاحکام القرآن، ج۱۷، ص۲۴۱؛ مجمع الزوائد، ج۸، ص۱۴. از امام صادق{{ع}} نیز روایت شده است: الکافی، ج۲، ص۱۶۵؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۴۶۷.</ref>؛ | همچنین [[پیامبر اکرم]]{{صل}} میفرمود: {{متن حدیث|لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَرْحَمْ صَغِيرَنَا}}<ref>«از ما نیست کسی که به کودکانمان و خردسالانمان رحمت نورزد». مسند احمد بن حنبل، ج۲، ص۲۰۷، ۲۲۲؛ الادب المفرد، ص۷۶؛ سنن الترمذی، ج۴، ص۲۸۳-۲۸۴؛ کتاب العیال، ج۱، ص۳۴۸، ۳۵۰؛ مسند أبی یعلی الموصلی، ج۶، ص۱۹۱، ج۷، ص۲۳۸؛ المعجم الاوسط، ج۵، ص۱۰۷، ج۶، ص۱۰۱؛ أبو حنیفة النعمان بن محمد التمیمی، شرح الاخبار فی فضائل الائمة الاطهار، تحقیق السید محمد الحسینی المیلانی. الطبعة الثانیة، مؤسسة النشر الاسلامی، قم، ۱۴۱۴ ق. ج۲، ص۴۸۸؛ أبو نعیم احمد بن عبدالله بن احمد الاصبهانی، تاریخ اصبهان، تحقیق سید کسروی حسن، الطبعة الاولی، دار الکتب العلمیة، بیروت، ۱۴۱۰ ق. ج۲، ص۲۲۴؛ فخر الدین محمد بن عمر الخطیب الرازی، التفسیر الکبیر، الطبعة الثالثة، ج۶، ص۱۹۳؛ الجامع لاحکام القرآن، ج۱۷، ص۲۴۱؛ مجمع الزوائد، ج۸، ص۱۴. از امام صادق{{ع}} نیز روایت شده است: الکافی، ج۲، ص۱۶۵؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۴۶۷.</ref>؛ | ||
هیچچیز مانند [[محبت]] صادقانه تأثیرگذار نیست، اما این محبت باید معقول باشد و به [[افراط و تفریط]] کشیده نشود، چنانکه [[امام باقر]]{{ع}} فرموده است: | هیچچیز مانند [[محبت]] صادقانه تأثیرگذار نیست، اما این محبت باید معقول باشد و به [[افراط]] و [[تفریط]] کشیده نشود، چنانکه [[امام باقر]]{{ع}} فرموده است: | ||
{{متن حدیث|شَرَّ الْآبَاءِ مَنْ دَعَاهُ الْبِرُّ إلَى الْإِفْرَاطِ وَ شَرُّ الْأَبْنَاءِ مَنْ دَعَاهُ التَّقْصِيرُ إلَى الْعُقُوقِ}}<ref>«بدترین پدران کسی است که نیکی او را به زیادهروی [در محبت]وادارد؛ و بدترین فرزندان کسی است که کوتاهی کردن [در انجام دادن وظایف]او را به نافرمانی و ناراضی کردن [والدین]بکشاند». احمد بن أبی یعقوب بن جعفر بن واضح الیعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، بیروت، ج۲، ص۳۲۰-۳۲۱؛ محمد بن أبی بکر الانصاری التلمسانی، الجوهرة فی نسب الامام علی و آله، تحقیق محمد التونجی، الطبعة الاولی، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، بیروت، ۱۴۰۲ ق. ص۵۲. و نیز روایت شده است که حضرت باقر{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|شَرُّ الْآبَاءِ مَنْ یَحْمِلُهُ الْبِرُّ عَلَی الْإِفْرَاطِ وَ شَرُّ الْأَبْنَاءِ مَنْ یَحْمِلُهُ التَّقْصِيرُ عَلَی الْعُقُوقِ}} أبوالمظفر منصور بن محمد بن عبدالجبار السمعانی، تفسیر السمعانی، تحقیق یاسر بن ابراهیم و غنیم بن عباس بن غنیم، الطبعة الاولی، دار الوطن، الریاض، ۱۴۱۸ ق. ج۳، ص۲۳۲.</ref>؛ | {{متن حدیث|شَرَّ الْآبَاءِ مَنْ دَعَاهُ الْبِرُّ إلَى الْإِفْرَاطِ وَ شَرُّ الْأَبْنَاءِ مَنْ دَعَاهُ التَّقْصِيرُ إلَى الْعُقُوقِ}}<ref>«بدترین پدران کسی است که نیکی او را به زیادهروی [در محبت]وادارد؛ و بدترین فرزندان کسی است که کوتاهی کردن [در انجام دادن وظایف]او را به نافرمانی و ناراضی کردن [والدین]بکشاند». احمد بن أبی یعقوب بن جعفر بن واضح الیعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، بیروت، ج۲، ص۳۲۰-۳۲۱؛ محمد بن أبی بکر الانصاری التلمسانی، الجوهرة فی نسب الامام علی و آله، تحقیق محمد التونجی، الطبعة الاولی، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، بیروت، ۱۴۰۲ ق. ص۵۲. و نیز روایت شده است که حضرت باقر{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|شَرُّ الْآبَاءِ مَنْ یَحْمِلُهُ الْبِرُّ عَلَی الْإِفْرَاطِ وَ شَرُّ الْأَبْنَاءِ مَنْ یَحْمِلُهُ التَّقْصِيرُ عَلَی الْعُقُوقِ}} أبوالمظفر منصور بن محمد بن عبدالجبار السمعانی، تفسیر السمعانی، تحقیق یاسر بن ابراهیم و غنیم بن عباس بن غنیم، الطبعة الاولی، دار الوطن، الریاض، ۱۴۱۸ ق. ج۳، ص۲۳۲.</ref>؛ | ||