پرش به محتوا

اخباری‌گری در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'میانه روی' به 'میانه‌روی'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'میانه روی' به 'میانه‌روی')
خط ۲۰: خط ۲۰:
میرزا محمد هرگز از ابراز [[مخالفت]] آشکار با علمای اصول، چه در گفتار و چه در نوشتار، خودداری نمی‌کرد و همین امر سبب شد تا [[حکم]] [[قتل]] او توسط [[علما]] و مجتهدان بنام آن [[زمان]] از جمله [[سید محمد مجاهد]]، پسر میر سید علی طباطبایی و شیخ موسی، پسر شیخ [[جعفر کاشف‌الغطاء]] و [[سید عبدالله شبر]] و نیز شیخ [[اسدالله کاظمینی]] [[امضا]] شود.
میرزا محمد هرگز از ابراز [[مخالفت]] آشکار با علمای اصول، چه در گفتار و چه در نوشتار، خودداری نمی‌کرد و همین امر سبب شد تا [[حکم]] [[قتل]] او توسط [[علما]] و مجتهدان بنام آن [[زمان]] از جمله [[سید محمد مجاهد]]، پسر میر سید علی طباطبایی و شیخ موسی، پسر شیخ [[جعفر کاشف‌الغطاء]] و [[سید عبدالله شبر]] و نیز شیخ [[اسدالله کاظمینی]] [[امضا]] شود.


در میان کسانی که شیوه محمد امین استرابادی را پسندیدند و به [[اخباریگری]] [[گرایش]] پیدا کردند، [[فقیهان]] بزرگی را می‌توان یافت که در عین [[اعتقاد]] داشتن به مکتب اخباری، دارای [[اعتدال]] و [[میانه روی]] بودند و از شدت لحن و [[ستیزه‌جویی]] اخباریان تندرو، [[پرهیز]] می‌کردند که از آن جمله [[شیخ یوسف بحرانی]] [[شایسته]] ذکر است. او که به سبب تألیف کتاب [[الحدائق الناضره (کتاب)|الحدائق الناضره]] به «صاحب حدائق» [[شهرت]] دارد، به اتفاق منابع، گرچه در ظاهر اخباری بود، اما [[تعصب]] و تندروی نداشت و شیوه [[فقهی]] او روشی میانه بین اخباریان و اصولیان بود. بحرانی خود مدعی بود که در شیوه فقهی بر مسلک [[محمد تقی مجلسی]] است که [[حد وسط]] میان اخباریگری و اصولیگری است. در این میان [[وحید بهبهانی]] از [[مخالفت]] با شیخ [[یوسف بحرانی]] [[پرهیز]] نداشت و [[مردم]] را از [[خواندن نماز]] [[جماعت]] با او [[نهی]] می‌کرد؛ در حالی که صاحب حدائق، [[حکم]] کرد که [[نماز خواندن]] به [[امامت]] وحید بهبهانی صحیح است. چون شیخ یوسف را خبر دادند که وحید درباره وی چنین می‌گوید، اظهار داشت که «[[تکلیف شرعی]] وی همان است که او می‌گوید و تکلیف شرعی من نیز این است که بیان داشتم و هر یک از ما بر آنچه [[خداوند]] بر آن مکلفمان ساخته است، عمل می‌کنیم».
در میان کسانی که شیوه محمد امین استرابادی را پسندیدند و به [[اخباریگری]] [[گرایش]] پیدا کردند، [[فقیهان]] بزرگی را می‌توان یافت که در عین [[اعتقاد]] داشتن به مکتب اخباری، دارای [[اعتدال]] و [[میانه‌روی]] بودند و از شدت لحن و [[ستیزه‌جویی]] اخباریان تندرو، [[پرهیز]] می‌کردند که از آن جمله [[شیخ یوسف بحرانی]] [[شایسته]] ذکر است. او که به سبب تألیف کتاب [[الحدائق الناضره (کتاب)|الحدائق الناضره]] به «صاحب حدائق» [[شهرت]] دارد، به اتفاق منابع، گرچه در ظاهر اخباری بود، اما [[تعصب]] و تندروی نداشت و شیوه [[فقهی]] او روشی میانه بین اخباریان و اصولیان بود. بحرانی خود مدعی بود که در شیوه فقهی بر مسلک [[محمد تقی مجلسی]] است که [[حد وسط]] میان اخباریگری و اصولیگری است. در این میان [[وحید بهبهانی]] از [[مخالفت]] با شیخ [[یوسف بحرانی]] [[پرهیز]] نداشت و [[مردم]] را از [[خواندن نماز]] [[جماعت]] با او [[نهی]] می‌کرد؛ در حالی که صاحب حدائق، [[حکم]] کرد که [[نماز خواندن]] به [[امامت]] وحید بهبهانی صحیح است. چون شیخ یوسف را خبر دادند که وحید درباره وی چنین می‌گوید، اظهار داشت که «[[تکلیف شرعی]] وی همان است که او می‌گوید و تکلیف شرعی من نیز این است که بیان داشتم و هر یک از ما بر آنچه [[خداوند]] بر آن مکلفمان ساخته است، عمل می‌کنیم».


از علمای اصولی [[نجف اشرف]] و سایر شهرهای [[عراق]] در [[زمان]] شیخ یوسف بحرانی، به سبب [[نفوذ]] اخباریان، کمتر نامی برده می‌شد. از دیگر سو اخباریان هم به قدری [[تندروی]] کرده بودند که پیشوای آنان، شیخ یوسف بحرانی هرجا که مناسب می‌دید، آنان را از ادامه این روش [[ناپسند]] که موجب بروز شکاف میان [[شیعیان]] و [[نزاع]] میان علمای اصولی و اخباری می‌شد، بر [[حذر]] می‌داشت.
از علمای اصولی [[نجف اشرف]] و سایر شهرهای [[عراق]] در [[زمان]] شیخ یوسف بحرانی، به سبب [[نفوذ]] اخباریان، کمتر نامی برده می‌شد. از دیگر سو اخباریان هم به قدری [[تندروی]] کرده بودند که پیشوای آنان، شیخ یوسف بحرانی هرجا که مناسب می‌دید، آنان را از ادامه این روش [[ناپسند]] که موجب بروز شکاف میان [[شیعیان]] و [[نزاع]] میان علمای اصولی و اخباری می‌شد، بر [[حذر]] می‌داشت.
۲۲۷٬۳۷۹

ویرایش