دلیل نقلی عصمت امام: تفاوت میان نسخه‌ها

{{امامت}}

در منابع [[کلامی]] و تفسیری به آیاتی از [[قرآن کریم]] بر [[عصمت امام]] [[استدلال]] شده است<ref>ر.ک: امامت پژوهی، ص ۱۵۸ و ص ۲۶۳.</ref> در اینجا برای رعایت اختصار به توضیح دلالت [[آیه]] "[[اولی الامر]]" و "[[آیه ابتلاء]]" بسنده می‌‌کنیم:

==نخست: [[آیه ابتلا]]==

{{متن قرآن|وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ }}<ref> و (یاد کن) آنگاه را  که پروردگار ابراهیم، او را با کلماتی  آزمود و او آنها را به انجام رسانید؛ فرمود: من تو را پیشوای مردم می‌گمارم. (ابراهیم) گفت: و از فرزندانم (چه کس را)؟ فرمود: پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد؛ سوره بقره، آیه:۱۲۴.</ref>

# [[پرونده:4670311.jpg|22px]] [[رضا محمدی|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی ۵ (کتاب)|'''امام‌شناسی ۵''']]

{{پایان منابع}}

== پانویس ==

{{امامت شناسی}}

[[رده:مدخل]]

[[رده:دلیل نقلی عصمت امام]]