طاغوت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

*و نیز هم او [[روایت]] می‌کند: "هنگامی که [[بیعت]] با [[حسین بن علی]] صاحب فخ انجام گرفت، گفت: از شما براساس [[کتاب خدا]] و [[سنت رسول خدا]]{{صل}} [[بیعت]] می‌گیرم و بر این اساس که [[خدا]] [[اطاعت]] شود و [[معصیت]] نشود، و شما را به رضای از [[آل محمد]]{{صل}} فرامی‌خوانم و نیز بدین که به [[کتاب خدا]] و [[سنت]] پیامبرش عمل کنیم و [[عدل]] در میان [[مردم]] را پیشه کنیم و توزیع برابر انجام دهیم و بدین که همراه ما [[ایستادگی]] کنید و با [[دشمنان]] ما [[جهاد]] کنید. پس اگر ما به شرط شما [[وفا]] کردیم شما نیز به شرط ما [[وفا]] کنید، و چنانچه به شرط شما [[وفا]] نکردیم بیعتی برگردن شما نداریم"<ref>{{متن حدیث|لَمَّا كَانَتْ بَيْعَةُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ صَاحِبِ فَخٍّ قَالَ: أُبَايِعُكُمْ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} وَ عَلَى أَنْ يُطَاعَ اللَّهُ وَ لَا يُعْصَى وَ أَدْعُوكُمْ إِلَى الرِّضَا مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَى أَنْ يُعْمَلَ فِيكُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}} وَ الْعَدْلِ فِي الرَّعِيَّةِ وَ الْقَسْمِ بِالسَّوِيَّةِ وَ عَلَى أَنْ تُقِيمُوا مَعَنَا وَ تُجَاهِدُوا عَدُوَّنَا فَإِنْ نَحْنُ وَفَيْنَا لَكُمْ وَفَيْتُمْ لَنَالإ وَ إِنْ نَحْنُ لَمْ نَفِ لَكُمْ فَلَا بَيْعَةَ لَنَا عَلَيْكُمْ}}؛ علی بن الحسین ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۱۶۹.</ref>.

*از آنچه درباره کاربری واژه [[طاغوت]] در [[روایت]] [[نقل]] کردیم، روشن شد که واژه "[[طاغوت]]" در کاربری‌های [[قرآن]] و [[حدیث]] به معنای [[حاکم جور]] غیر [[مأذون]] از سوی [[خدای متعال]] است. بنابراین، در [[آیه کریمه]] {{متن قرآن|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ}}<ref>«خداوند، ولىّ و سرپرست کسانى است که ایمان آورده‌اند؛ آنها را از ظلمت‌ها خارج ساخته، به سوى نور مى‌برد. ولى کسانى که کافر شدند، اولیاى آنها طاغوت‌ها هستند» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> واژه "ولی" که در مقابل [[طاغوت]] بهکار رفته است، به قرینه مقابله، بر [[حاکم]] [[حق]] دلالت می‌کند و نیز به قرینه مقابله دلالت بر [[حصر حاکمیت]] [[حق]] در [[ذات اقدس خدای متعال]] دارد؛ زیرا غیر [[مؤمنان]] را محکوم [[طاغوت]] بر شمرده است که بالالتزام بر این قضیه کلیه دلالت دارد که: هر حاکمی به جز [[خدا]] و [[منصوب]] از سوی او "[[طاغوت]]" است و [[پیروی]] از او [[پیروی]] از [[طاغوت]] است<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام ج۱]].</ref>.

== منابع ==