حکومت دینی: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[اطاعت از خداوند]] و تن دادن به [[ولایت تشریعی]] او، بر اساس [[توحید در اطاعت]]، مخصوص [[خداوند]] است. بنابراین، دخالت در تمام امور [[انسان‌ها]] از اختیارات ویژه [[مدبر]] و ولی [[حقیقی]] [[بشر]] است که این دخالت تنها در شکل حکومت دینی امکان‏پذیر است؛ زیرا حکومت دینی یعنی [[حکومتی]] که [[قوانین]] آن از طرف [[خداوند]] بوده و مجریان آن [[منصوب]] از طرف او باشند و [[مردم]] نیز از [[دستورات]] [[حاکمان]] [[منصوب]] [[الهی]] که بر اساس [[قانون]] [[خداوند]] صادر می‏‌شود [[اطاعت]] نمایند.  

*البته تحقق [[عینی]] [[ولایت]] و [[حاکمیت]] [[تشریعی]] [[خداوند]]، که با [[انسان‌ها]] سر و کار دارد، با دو شرط امکان‏پذیر است<ref>[[غفار شاهدی|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>:  

# [[اجرای تشریع الهی]] یعنی [[تشریع الهی]] بعد از [[آگاهی]] [[مردم]] از آن، در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] آنان [[اجرا]] و پیاده شود<ref>[[غفار شاهدی|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.  

*با توجه به اینکه انجام و [[اعمال]] این دو شرط که مستلزم [[تصرف در امور]] [[مردم]] به طور مستقیم است از طرف [[خداوند]] معقول نیست. بنابراین، باید به صورت غیر مستقیم توسط منصوبین خاص یا عام او صورت گیرد.