جز
جایگزینی متن - 'آموختن قرآن' به 'آموختن قرآن'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'آموختن قرآن' به 'آموختن قرآن') |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
[[ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل نیشابوری ازدی]]، معروف به [[ابن شاذان]]. از [[فقیهان]]، [[محدثان]] و [[متکلمان]] بزرگ [[شیعه]] در [[قرن سوم]] است و پدرش [[شاذان بن خلیل]] هم از محدثان [[امامیه]] و از [[شاگردان]] [[یونس بن عبدالرحمان]] بود.<ref>رجال النجاشی ۲/۱۶۸.</ref> گویا نام پدرش خلیل، و شاذان [[لقب]] اوست که به [[اشتباه]] بین شاذان و خلیل «ابن» گذاشتهاند.<ref>اختیار معرفة الرجال ۴۸۴ الایضاح ۴۵، مقدمه مصحح.</ref> | [[ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل نیشابوری ازدی]]، معروف به [[ابن شاذان]]. از [[فقیهان]]، [[محدثان]] و [[متکلمان]] بزرگ [[شیعه]] در [[قرن سوم]] است و پدرش [[شاذان بن خلیل]] هم از محدثان [[امامیه]] و از [[شاگردان]] [[یونس بن عبدالرحمان]] بود.<ref>رجال النجاشی ۲/۱۶۸.</ref> گویا نام پدرش خلیل، و شاذان [[لقب]] اوست که به [[اشتباه]] بین شاذان و خلیل «ابن» گذاشتهاند.<ref>اختیار معرفة الرجال ۴۸۴ الایضاح ۴۵، مقدمه مصحح.</ref> | ||
ابومحمد [[اهل]] [[نیشابور]] بود. از [[تاریخ]] ولادتش گزارشی به دست ما نرسیده است، اما از آنجا که از [[امام رضا]]{{ع}} بسیار [[روایت]] کرده و حتی یکی از کتابهایش را بر اساس آموختههایش از آن [[حضرت]] فراهم آورده<ref>من لا یحضره الفقیه ۱/ ۴۵۴ و ۵۲۲.</ref> که گویای [[توانایی]] [[علمی]] او در [[زمان]] [[امامت امام هشتم]] است، برمیآید که دست کم در حدود ۱۸۰هـ زاده شده باشد. آن گونه که از گزارشات کشّی بر میآید، ابن شاذان در [[نوجوانی]] و مدتی پس از [[مرگ]] [[هارون الرشید]] به همراه پدرش به [[بغداد]] آمد و در [[مسجد]] زیتونه، محله قطیعة الربیع بغداد نزد [[اسماعیل بن عباد]] به [[آموختن | ابومحمد [[اهل]] [[نیشابور]] بود. از [[تاریخ]] ولادتش گزارشی به دست ما نرسیده است، اما از آنجا که از [[امام رضا]]{{ع}} بسیار [[روایت]] کرده و حتی یکی از کتابهایش را بر اساس آموختههایش از آن [[حضرت]] فراهم آورده<ref>من لا یحضره الفقیه ۱/ ۴۵۴ و ۵۲۲.</ref> که گویای [[توانایی]] [[علمی]] او در [[زمان]] [[امامت امام هشتم]] است، برمیآید که دست کم در حدود ۱۸۰هـ زاده شده باشد. آن گونه که از گزارشات کشّی بر میآید، ابن شاذان در [[نوجوانی]] و مدتی پس از [[مرگ]] [[هارون الرشید]] به همراه پدرش به [[بغداد]] آمد و در [[مسجد]] زیتونه، محله قطیعة الربیع بغداد نزد [[اسماعیل بن عباد]] به [[آموختن قرآن]] پرداخت<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۱۵، ۵۹۱ و ۵۹۲. گویا استاد قرائت او، اسماعیل بن عباد بصری بوده که در بغداد هم حضور داشته است تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۴۶۸ و ۴۷۰.</ref> و سپس به [[کوفه]] رفت و در آنجا از مشایخی چون [[محمد بن ابی عمیر]]، [[عبدالرحمان بن ابی نجران]]، [[نصر بن مزاحم منقری]]، [[حسن بن علی وشّاء]]، [[حسن بن علی بن فضال]]،<ref>الغیبه (طوسی) ۱۶۲، ۱۶۳، ۱۷۷، ۱۸۵ و ۴۳۷.</ref> [[احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی]]، [[معمر بن خلاّد]]،<ref> الرشاد ۲/۳۷۴ و ۳۷۶.</ref> [[صفوان بن یحیی]]، [[حسن بن محبوب]] و [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] بهره جست.<ref>جامع الرواة ۲/۵.</ref> ابن شاذان به واسط نیز [[سفر]] کرده است.<ref>اختیار معرفة الرجال ۲۵۵.</ref> | ||
[[شیخ طوسی]] او را در شمار [[اصحاب امام هادی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}}آورده <ref>رجال الطوسی ۴۲۰ و ۴۳۴.</ref> و [[نجاشی]] او را [[راوی امام جواد]]{{ع}} هم ذکر کرده است.<ref>رجال النجاشی ۲/۱۶۸ رجال ابن داود ۲۷۲.</ref> [[ابن شاذان]] پس از سالها تحصیل و کسب [[معارف]] [[تشیع]] و به احتمال زیاد، [[تدریس]] و [[نگارش]] برخی از کتابهایش از [[عراق]] به [[نیشابور]] بازگشت. در زمانی که [[عبدالله بن طاهر]] بر [[خراسان]] حکومت میکرد، فضل را به جهت تشیع مورد [[تفتیش]] [[عقاید]] قرار داد و [[تبعید]] کرد، اما تبعیدگاه او بیان نشده است و شاید بیهق باشد که در پایان [[عمر]] از آنجا نیز گریزان شد. | [[شیخ طوسی]] او را در شمار [[اصحاب امام هادی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}}آورده <ref>رجال الطوسی ۴۲۰ و ۴۳۴.</ref> و [[نجاشی]] او را [[راوی امام جواد]]{{ع}} هم ذکر کرده است.<ref>رجال النجاشی ۲/۱۶۸ رجال ابن داود ۲۷۲.</ref> [[ابن شاذان]] پس از سالها تحصیل و کسب [[معارف]] [[تشیع]] و به احتمال زیاد، [[تدریس]] و [[نگارش]] برخی از کتابهایش از [[عراق]] به [[نیشابور]] بازگشت. در زمانی که [[عبدالله بن طاهر]] بر [[خراسان]] حکومت میکرد، فضل را به جهت تشیع مورد [[تفتیش]] [[عقاید]] قرار داد و [[تبعید]] کرد، اما تبعیدگاه او بیان نشده است و شاید بیهق باشد که در پایان [[عمر]] از آنجا نیز گریزان شد. | ||