محمد بن مسلم زهری: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوبکر محمد بن مسلم بن عبدالله بن عبدالله بن شهاب زهری قرشی مدنی]] در سال ۵۲هـ متولد شد.<ref>رجال الطوسی، ص۳۰۰.</ref> او [[اهل]] [[مدینه]] و ساکن [[شام]] بود و از [[خاندان]] [[بنی زهرة بن کلاب]]، از [[قبیله قریش]]<ref>وفیات الاعیان، ج ۴، ص۱۷۷ و۱۷۸.</ref> و جزء [[تابعین]] به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال ابن داود، ص۳۳۶.</ref> برخی [[زمان]] ولادت او را مختلف ذکر کرده‌اند.<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال، ج ۹، ص۴۵۰؛ معجم المؤلفین، ج ۱۲، ص۲۱ تهذیب الکمال، ج ۲۶، ص۴۴۰.</ref> او از [[اصحاب]] و [[یاران]] [[امام زین العابدین]] و [[امام صادق]] {{ع}} بود<ref>رجال الطوسی، ص۱۱۹ و۲۹۹.</ref> و از [[امام سجاد]]{{ع}} و افرادی مانند [[عطاء بن ابی رباح]]، [[عروة بن زبیر]] و [[عقبة بن سوید انصاری]] [[روایت]] کرده است.<ref>تهذیب الکمال، ج ۲۶، ص۴۲۶.</ref>

[[زهری]] فردی [[فقیه]]،<ref>وفیات الاعیان، ج ۴، ص۱۷۷.</ref> [[مورخ]]<ref>معجم المؤلفین، ج ۱۲، ۲۱.</ref> و از [[راویان]] و [[حافظان حدیث]] بوده<ref>تقریب التهذیب، ج ۲، ص۲۰۷.</ref> و آنچه می‌‌شنید، ثبت می‌‌نمود.<ref>غایة النهایه، ج ۲، ص۲۶۲.</ref> [[نسائی]] او را از راویان [[برتر]] دانسته است. او فردی [[موثق]] و دارای [[احادیث]] بسیار بود. روایتگرانی همچون [[سفیان بن عیینة]]، [[صالح بن کیسان]]، [[ایوب سختیانی]] و [[خالد بن یزید مصری]] از او روایت کرده‌اند.<ref> تهذیب الکمال، ج ۲۶، ص۴۲۷، ۴۲۸، ۴۳۱ و ۴۳۵.</ref> او به دربار [[سلاطین]] [[اموی]] مانند «عبدالملک»، «ولید»، «سلیمان» و [[عمر بن عبدالعزیز]] رفت وآمد داشت و از جانب [[یزید بن عبدالملک]] به [[منصب قضاوت]] [[منصوب]] گردید. او در زمان [[هشام بن عبدالملک]] [[تعلیم]] [[فرزندان]] وی را به عهده داشت. برخی او را فردی نظامی و در رتبه [[فرماندهان]] دانسته‌اند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج ۵، ص۳۳۱ و۳۴۱.</ref> او فردی سخاوتمند بود.<ref> خلاصة تهذیب تهذیب الکمال، ج۹، ص۴۴۹.</ref>

[[مامقانی]] حال او را معلوم ندانسته و [[رأی]] و [[عقیده]] او را مستقیم نمی‌داند و به [[اخبار]] او [[اعتماد]] نمی‌کند.<ref>تنقیح المقال، ج ۳، ص۱۸۷.</ref> [[شیخ طوسی]] نیز درباره او اصطلاح «عدوّ» را به کار برده است<ref>رجال الطوسی، ص۱۱۹.</ref> و در مقابل، [[تستری]] او را از [[موالی]] [[امام سجاد]]{{ع}} دانسته و [[کلام]] [[شیخ طوسی]] را قبول ندارد.<ref>قاموس الرجال، ج ۸، ص۳۷۷ و ۳۸۶.</ref> کتاب «مغازی رسول الله{{صل}}» اثر اوست.<ref>کشف الظنون، ج۲، ص۱۷۴۷.</ref> وی در سال ۱۲۴هـ <ref>رجال الطوسی، ص۲۹۹.</ref> در شغب، ناحیه‌ای در مرز [[حجاز]] و [[فلسطین]] درگذشت.<ref>معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۲۱.</ref> [[زمان]] فوت او را مختلف آورده اند<ref>وفیات الاعیان، ج ۴، ص۱۷۸.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۷۰۲.</ref>