سنگ سفید: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام رضا | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}

== مقدمه ==

خانه‌ای که [[مأمون]] در سناباد برای [[امام رضا]] {{ع}} در نظر گرفته بود، و [[امام]] {{ع}} در آن به سر می‌بردند، حجره‌ای داشت که درون آن حجره، «سنگ سبزی» بود. وقتی امام {{ع}} توسط مأمون [[مسموم]] گردیدند، حضرت شکم [[مبارک]] را بر آن سنگ می‌گذاشتند و می‌مالیدند تا سوزش درونی ایشان با خنکای سنگ اندکی آرام گیرد. هم‌چنین در این [[خانه]]، «سنگ سفیدی» بر دیوار اطاق [[نصب]] بود که جای پای مبارک در آن دیده می‌شد. این دو سنگ، زیارتگاه [[مردم]] در دوره ناصرالدین شاه بود<ref>مطلع‌الشمس، ج۲، ص۲۴۴، به نقل از تاریخ بیهقی.</ref>.

پرفسور عبدالغنی میرزایف، دانشمندی به نام تاجیکستانی در اواسط قرن نوزدهم در سفرنامه<ref>این دانشمند سیاح، در سال ۱۳۰۴ هجری قمری، برابر با سال ۱۲۶۶ هجری شمسی، عازم خانه خدا بود. او از بخارا به مشهد آمد و بعد از زیارت بارگاه مطهر علی بن موسی الرضا {{ع}}، به حج رفت و بعد از زیارت خانه خدا، خاطرات سفر خویش را در دو کتاب به نام‌های سوانح الممالک و فراسخ المسالک و عجایب الخبر فی غرایب السفر نوشت.</ref> خویش به [[مشهد]] در این مورد می‌نویسد: «در کنار بارگاه امام رضا {{ع}}، قبرستانی به نام [[قتلگاه]] قرار دارد که در این قبرستان خانه‌ای است که در آن اثر نقش قدمی بر سنگی سفید دیده می‌شود، آن سنگ بر دیوار نصب گردیده است و مردم آن را [[زیارت]] می‌کنند و این نقش قدم چنان بر سنگ جا دارد که گویی بر خمیری فرو رفته است. همچنین سنگی دیگر بود که [[حضرت رضا]] {{ع}} از تاب درد زهر، سینه مبارک خود را بر آن می‌مالیدند و مردم به جهت تبرّک و [[شفا]]، آن را بر سینه خویش می‌مالند»<ref>تاریخ مشهد الرضا {{ع}}، ص۵۵۲.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۴۰۲.</ref>

[[رده:امام رضا]]