جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۱
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{نبوت}} | {{نبوت}} | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[قاب قوسین در قرآن]] - [[قاب قوسین در حدیث]] - [[قاب قوسین در کلام اسلامی]]| پرسش مرتبط = قاب قوسین (پرسش)}} | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
منظور تشبیهی کنایی و با لفظی بشری از [[عروج]] و نزدیک شدن [[پیغمبر]]{{صل}} به [[پروردگار]] خویش است، “تا به [[قدر]] دو کمان یا نزدیکتر”. ولی آن را با زبان [[قوم]] بیان میکند. در این جمله فاصله را به صورت قطعی معین نکرده است، و شاید شکل بیان برای نشان دادن حالت بالا رفتن و پایین آمدنی مناسب با عالم [[وحی]] باشد که [[انسان]] در قُرب و بُعد نسبت به پروردگارش پیدا میکند، لذا در [[مقام]] بیان اوصاف اتصال [[پیامبر]] به مقامی عالی رسیده که به اندازه قاب قوسین (کمان) یا کمتر از آن به پروردگارش نزدیک شود. البته نزدیک شدنی [[معنوی]] نه [[مادّی]]، چنانکه در جمله قبلی میگوید: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى}}<ref>«سپس نزدیک شد و فروتر آمد» سوره نجم، آیه ۸.</ref> در بالا رفتن خود تدلّی پیدا کرد و همچون دلوی که در وسط [[چاه]] تکان میخورد بود، یعنی نه به ته [[چاه]] و آب رسید و نه در محاذات سطح [[زمین]] واقع بود، بلکه میان این دو جای داشت، تا به آنجا صعود کرد که در آن [[نور]] پروردگارش برای او در آنجا متجلّی شد و [[خدا]] با این بیان استعاری و مجازی نشان دهد که [[رسول اکرم]] بدینگونه بالا رفت و از دیگر آفریدگان در [[قرب به خدا]] بالاتر رفت، ولی به [[مقام]] [[ربوبیت]] نرسید، پس او بالاتر از مخلوق و پایینتر از [[خالق]] است. | منظور تشبیهی کنایی و با لفظی بشری از [[عروج]] و نزدیک شدن [[پیغمبر]]{{صل}} به [[پروردگار]] خویش است، “تا به [[قدر]] دو کمان یا نزدیکتر”. ولی آن را با زبان [[قوم]] بیان میکند. در این جمله فاصله را به صورت قطعی معین نکرده است، و شاید شکل بیان برای نشان دادن حالت بالا رفتن و پایین آمدنی مناسب با عالم [[وحی]] باشد که [[انسان]] در قُرب و بُعد نسبت به پروردگارش پیدا میکند، لذا در [[مقام]] بیان اوصاف اتصال [[پیامبر]] به مقامی عالی رسیده که به اندازه قاب قوسین (کمان) یا کمتر از آن به پروردگارش نزدیک شود. البته نزدیک شدنی [[معنوی]] نه [[مادّی]]، چنانکه در جمله قبلی میگوید: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى}}<ref>«سپس نزدیک شد و فروتر آمد» سوره نجم، آیه ۸.</ref> در بالا رفتن خود تدلّی پیدا کرد و همچون دلوی که در وسط [[چاه]] تکان میخورد بود، یعنی نه به ته [[چاه]] و آب رسید و نه در محاذات سطح [[زمین]] واقع بود، بلکه میان این دو جای داشت، تا به آنجا صعود کرد که در آن [[نور]] پروردگارش برای او در آنجا متجلّی شد و [[خدا]] با این بیان استعاری و مجازی نشان دهد که [[رسول اکرم]] بدینگونه بالا رفت و از دیگر آفریدگان در [[قرب به خدا]] بالاتر رفت، ولی به [[مقام]] [[ربوبیت]] نرسید، پس او بالاتر از مخلوق و پایینتر از [[خالق]] است. | ||