جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۱
جز (جایگزینی متن - 'پرونده:پرونده:' به 'پرونده:') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{سیره معصوم}} | {{سیره معصوم}} | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در قرآن]] - [[خودمهارگری در حدیث]] - [[خودمهارگری در اخلاق اسلامی]] - [[خودمهارگری در نهج البلاغه]] - [[خودمهارگری در معارف دعا و زیارات]] - [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روانشناسی اسلامی]]| پرسش مرتبط = خودمهارگری (پرسش)}} | |||
==تعریف خود مهارگری== | ==تعریف خود مهارگری== | ||
*خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و بروندادههای [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفههای شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] میشود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانینیا|سبحانینیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی|موحدی،محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>. | *خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و بروندادههای [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفههای شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] میشود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانینیا|سبحانینیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی|موحدی،محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>. | ||