غیبت (گناه کبیره): تفاوت میان نسخه‌ها

{{امامت}}

'''غیبت:''' یکی از صفات [[زشت]] و [[گناهان]] بزرگ است، یعنی پشت سر دیگری چیزی گفتن که [[راضی]] نیست و مایه [[بی‌آبرویی]] او می‌شود. [[قرآن کریم]] از [[غیبت]] و [[بدگویی]] پشت سر دیگران [[نهی]] کرده است: {{متن قرآن|...وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ}}<ref> «...و از یکدیگر غیبت نکنید؛ آیا هیچ یک از شما دوست می‌دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ پس آن را ناپسند می‌دارید و از خداوند پروا کنید که خداوند توبه‌پذیری بخشاینده است» سوره حجرات، آیه ۱۲.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۶۷.</ref>.