آمادگی‌ عمومی و جهانی برای ظهور امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[آمادگی فردی]]: بدین معنی که در افراد زمینه‌ای پیدا شود که [[مصلح]] را بپذیرند، با او همگام شوند و هم [[هدف]] گردند. حاضر باشند در راه [[هدف]] او که [[هدف]] همۀ [[انبیاء]] و [[مصلحان]] [[جهان]] است [[جان]] خود را [[فدا]] کنند<ref>ر.ک: [[علی قائمی|قائمی، علی]]، [[نگاهی به مسأله انتظار (کتاب)|نگاهی به مسأله انتظار]]، ص۹۹-۱۰۰.</ref>.  

# [[آمادگی اجتماعی]]: [[هدف]] از [[آمادگی]] جمعی یعنی این طرز [[فکر]] همه‌گیر و پردامنه شود. شعاع نفوذش در همۀ [[دل‌ها]] گسترده گردد. همه حاضر گردند در زیر عَلَم [[توحید]] گرد هم آیند. [[جهان‌بینی]] [[مردم]] تغییر کند و بینش‌شان عوض شود<ref>ر.ک: [[علی قائمی|قائمی، علی]]، [[نگاهی به مسأله انتظار (کتاب)|نگاهی به مسأله انتظار]]، ص۹۹-۱۰۰.</ref>.

# [[آمادگی فکری]]: مراد از [[آمادگی فکری]]، رشد [[شعور]] و افزایش آگاهی‌های عمومی در جهت [[درک]] [[مصالح]] عمومی و [[قضاوت]] صحیح نسبت به تصمیمات عام [[جامعۀ بشری]] است. [[مردم]] باید به اندازه ای از رشد و [[آگاهی]] برسند که [[درک]] کنند ایده‌ها و ایسم‌های بشری و ساخته [[اندیشه]] و [[فکر]] محدود [[انسان‌ها]]، و حکومت‌هایی که بر پایه این [[ایدئولوژی‌ها]] به وجود می‌آیند نمی‌توانند [[بشر]] را از این گرداب [[تباهی]] [[نجات]] دهند؛ بلکه تنها در سایۀ [[حکومت]] و [[حاکمیت]] مرد آسمانی و پیشوای [[عادل]] [[الهی]]، [[انسان‌ها]] می‌توانند طعم [[زندگی]] خوب [[انسانی]] را به دست آورند<ref>ر.ک: [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[شرایط ظهور (کتاب)|شرایط ظهور]]، ص ۴۴ - ۵۱.</ref>. از این‌رو یکی از مؤلفه‌های مهم [[آمادگی ظهور]] در سطح جهانی، مساعد بودن [[افکار]] عمومی برای طرح [[اندیشه]] [[حکومت واحد جهانی]] [[اسلام]] در [[عصر ظهور]] و وجود [[آمادگی روحی]] [[روانی]] برای پذیرش این طرح است<ref>ر.ک: [[قنبر علی صمدی|صمدی، قنبر علی]]، [[بایسته‌های ظهور (مقاله)|بایسته‌های ظهور]]، ص ۱۳۴-۱۳۵.</ref>.

# [[آمادگی روحی]] و [[روانی]]: [[مردم]] [[جهان]] باید بقدر کافی تلخی وضع نابسامان و بی‏‌عدالتی‌ها را [[درک]] کنند. باید نارسایی و [[ضعف]] [[قوانین]] بشری را برای اجرای [[عدالت اجتماعی]] لمس کنند<ref>ر.ک: [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[حکومت جهانی مهدی (کتاب)|حکومت جهانی مهدی]]، ص۲۱۴-۲۱۶.</ref>. وقتی [[مردم]] از [[بی‌عدالتی‌ها]] و [[تبعیض‌ها]] خسته شوند و ببینند که آشکارا [[حقوق]] [[ضعیفان]] به وسیله [[صاحبان قدرت]] و [[ثروت]] پایمال می‌گردد و امکانات مادی در انحصار عده‌ای معدود است، عطش [[عدالت]] خواهی به اوج می‌رسد. زمانی که [[فساد]] [[اخلاقی]] در انواع مختلف رواج پیدا کند و افراد در انجام کارهای ضد [[اخلاقی]] بر یکدیگر [[سبقت]] بگیرند، [[اشتیاق]] به [[ظهور]] [[پیشوایی]] که [[حاکمیت]] او، [[امنیّت]] و [[سلامتی]] [[اخلاقی]] و [[روانی]] را به [[بشریت]] هدیه خواهد کرد، فراوان می‌شود<ref>ر.ک: [[قنبر علی صمدی|صمدی، قنبر علی]]، [[بایسته‌های ظهور (مقاله)|بایسته‌های ظهور]]، ص ۱۳۴-۱۳۵.</ref>.  

# [[آمادگی]] فرهنگی‏: گردآوری تمام [[مردم]] [[جهان]] در زیر یک [[پرچم]]، کوتاه ساختن دست [[زورمندان]] و قلدران در همه جا، گستردن [[تعلیم و تربیت]] در آخرین حدّ [[امکان]] در همۀ سطوح، تفهیم کامل این مسأله که [[اختلاف]] زبان و نژاد و منطقه جغرافیایی و مانند آنها، [[دلیل]] بر این نیست که [[مردم]] [[جهان]] نتوانند همانند [[برادران]]، در یک [[خانواده]] [[زندگی]] کنند<ref>ر.ک: [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[حکومت جهانی مهدی (کتاب)|حکومت جهانی مهدی]]، ص۲۱۴-۲۱۶.</ref>.  

# [[آمادگی]] صنعتی: فراهم ساختن یک [[اقتصاد]] سالم و کافی برای همه [[انسان‌ها]]، نیاز به رشد [[فرهنگی]] و بالا رفتن سطح [[دانش]] بشری از یک سو و [[تکامل]] وسائل صنعتی از سوی دیگر دارد؛ وسائلی که بتواند پیوند سریع و نزدیک و دائمی میان تمام نقاط [[جهان]] بر قرار سازد که آن هم بدون [[گذشت]] زمان ممکن نیست. از پاره‌‏ای از [[روایات]] که شکل [[زندگی]] [[مردم]] [[جهان]] را در عصر قیام‏ [[مهدی]]{{ع}} ترسیم می‏‌کند، استفاده می‏‌شود [[پیشرفت]] تکنولوژی و [[صنعت]] مخصوصاً صنایع حمل و [[نقل]] و ارتباطی در آن عصر چنان خواهد بود که قارّه‏‌های بزرگ [[جهان]] عملًا به صورت چند [[شهر]] نزدیک به هم در می‏‌آیند ومشکل زمان و مکان به کلّی حل خواهد شد<ref>ر.ک: [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[حکومت جهانی مهدی (کتاب)|حکومت جهانی مهدی]]، ص۲۱۴-۲۱۶.</ref>.