اجتهاد عقلی: تفاوت میان نسخه‌ها

شماری از [[فقهای اهل سنت]]، دامنه مسئله ملازمه عقلی و [[صحت]] اجتهاد عقلی را به عرصه [[عقلانیت]] [[نبی]] کشانده و برای [[پیامبر]]{{صل}} دو نوع [[بینش]] را به [[اثبات]] رسانده‌اند: نخست بینش حاصل از [[وحی]] که ویژه آن [[حضرت]] بوده و قابل تسری به دیگران نمی‌باشد و دوم بینش حاصل از عقلانیت [[اجتهادی]] نبی، که با انسان‌های دیگر مشترک و هم‌طراز می‌باشد<ref>التحریر، ص۵۲۵؛ اصول الفقه، ج۲، ص۹۱؛ التبصره، ص۵۲۱.</ref>.

اجتهاد عقلی به معنای [[شناختن حق]] [[آزادی]] اجتهاد برای کسانی است که فاقد صلاحیت‌های تعریف شده در [[اجتهاد فقاهتی]] هستند.

کسانی که به صرف، داشتن اطلاعاتی مختصر در مورد [[دین]] به خود یا به دیگران [[حق]] اجتهاد و اظهار نظر در دین را می‌دهند، [[پیروان]] تز اجتهاد عقلی هستند. نظریة «اجتهاد عقلی یا [[آزاد]]» [[شبیه]] [[نظریه]]«تعمیم [[امامت]]» است که عده‌ای با تکیه بر این نظریه [[معتقد]] بودند: [[امامت]] در فرد خاصی منحصر نیست و همه [[آحاد]] [[مردم]] می‌توانند [[امام]] و [[رهبر]] خود باشند.