احادیث اخوت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[دلالت احادیث]] اخوت بر [[برتری]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بر دیگر صحابه نیز آشکار است، زیرا پیامبر{{صل}} در هر دو نوبت ([[قبل از هجرت]] و پس از آن) علی{{ع}} را برای خود برگزید و تأکید کرد که او در [[دنیا]] و [[آخرت]] [[برادر پیامبر]]{{صل}} خواهد بود. این [[گزینش]] ویژه، بیانگر آن است که تنها فرد [[شایسته]] در میان [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} برای احراز اخوت با پیامبر{{صل}} علی بود، بدین سبب بود که او در مواقع مختلف از آن به عنوان یکی از [[مفاخر]] خویش نام می‌برد و این [[سخن پیامبر]]{{صل}} را یادآور می‌شد که اگر کسی مدعی آن شود، [[کذّاب]] خواهد بود<ref>مطالب السؤول، ص۸۷-۸۸.</ref>. روزی [[امام]] بر [[منبر]] این [[حدیث]] را از پیامبر{{صل}} روایت کرد، فردی [[جسارت]] کرد و مدعی اخوت با [[رسول خدا]] شد، بی‌درنگ پریشان حال شد و به [[هلاکت]] رسید<ref>خصائص امیرالمؤمنین، ج۱۴، ص۱۰۱، حدیث ۶۷.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۴۳.</ref>