اسحاق در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#'''یاد کننده سرای [[آخرت]]:''' {{متن قرآن|إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ}}<ref>«و ما آنان را به ویژگی‌یی که یادکرد رستخیز است، ویژه ساختیم» سوره ص، آیه ۴۶.</ref> برخی از [[مفسران]] کلمه "دار" را به "[[دنیا]]" [[تفسیر]] کرده، مراد از [[آیه]] را ماندن نام و یاد [[نیک]] این [[پیامبران]] در میان جهانیان تا پایان دنیا دانسته‌اند؛ <ref>مجمع‌البیان، ج ۸، ص۷۵۰؛ نمونه، ج۱۹، ص۳۰۹.</ref> ولی بیشتر مفسران به [[دلیل]] اطلاق کلمه "دار" و [[ظهور]] آن در دار [[حقیقی]]، مراد از آن را "سرای آخرت" دانسته، گفته‌اند: آنان همواره به یاد آخرت بودند و [[مردم]] را نیز با [[یادآوری]] آن به سوی [[خدا]] می‌خواندند.<ref>مجمع‌البیان، ج ۸، ص ۷۵۰؛ تفسیربیضاوی، ج ۴، ص ۱۹؛ الدرالمنثور، ج ۷، ص ۱۹۸.</ref> [[علامه طباطبایی]] جمله {{متن قرآن|إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ}} را تعلیل مضمون آیه پیشین می‌داند که [[ابراهیم]]، [[اسحاق]] و [[یعقوب]] را به {{متن قرآن|أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ}} [[وصف]] می‌کند، و آیه را چنین معنا می‌کند: علت نیرومند و [[بینا]] بودن این سه [[پیامبر]]، این است که ما آنان را به یادآوریِ سرای آخرت [[خالص]] گردانیدیم <ref> المیزان، ج ۱۷، ص ۲۱۲.</ref>

# '''[[برگزیده]] و نیک:''' {{متن قرآن|وَإِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ}}<ref>«و آنان نزد ما از گزیدگان نیکان  بودند» سوره ص، آیه ۴۷.</ref> با توجّه به برخورداری آنها از ویژگی‌هایی که در [[آیات]] قبل ذکر شد، آنان در نزد [[خداوند]] از [[برگزیدگان]] و نیکان‌اند؛ یعنی برای [[نبوت]] و [[تحمّل]] [[مشکلات]] آن برگزیده شده‌اند و در [[اندیشه]]، [[اخلاق]] و عمل، نیک هستند. برخی مفسران از این آیه که بدون هیچ قیدی آنان را از «[[اخیار]]» به شمار آورده، [[عصمت]] این سه پیامبر را استفاده کرده‌اند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۶، ص ۲۱۷.</ref>

== منابع ==