جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۲
جز (جایگزینی متن - '== پرسش وابسته == {{پرسمان وظایف و تکالیف مسلمانان در عصر غیبت}}' به '== پرسشهای وابسته == {{پرسمان وظایف و تکالیف مسلمانان در عصر غیبت}}') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
#آشنایی با [[قرآن]] و آموزههای آن به همراه [[شناخت]] [[سیره]] و معالم [[اهل بیت]]{{ع}}، تا بتوان بدین وسیله [[آمادگی]] حضور در محضر [[امام زمان]]{{ع}} را پیدا کرد<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[امام مهدی موجود موعود (کتاب)|امام مهدی موجود موعود]]، ص ۱۹۳-۱۸۹.</ref>. | #آشنایی با [[قرآن]] و آموزههای آن به همراه [[شناخت]] [[سیره]] و معالم [[اهل بیت]]{{ع}}، تا بتوان بدین وسیله [[آمادگی]] حضور در محضر [[امام زمان]]{{ع}} را پیدا کرد<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[امام مهدی موجود موعود (کتاب)|امام مهدی موجود موعود]]، ص ۱۹۳-۱۸۹.</ref>. | ||
#مراجعه به [[نایبان خاص]] در زمان [[غیبت صغری]] و [[نایبان عام]] در زمان [[غیبت کبری]]: به این معنا که پیوند [[امام]]{{ع}} در [[زمان غیبت]] با [[مردم]] به طور کلی قطع و گسسته نشده است، زیرا در هر دو [[غیبت]]، امر [[سفارت]] و [[نیابت]] وجود داشته و دارد و از طریق [[نایبان]]، پیوند [[امام]] با [[مردم]] برقرار بوده و هست؛ در زمان [[غیبت صغری]] [[نیابت]] [[نایبان خاص]] بوده و در زمان [[غیبت کبری]] [[نیابت]] [[نایبان عام]]، که همان [[اطاعت]] فقهای جامعالشرایط است<ref>ر.ک: [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۱۱۷-۱۱۰.</ref>. | #مراجعه به [[نایبان خاص]] در زمان [[غیبت صغری]] و [[نایبان عام]] در زمان [[غیبت کبری]]: به این معنا که پیوند [[امام]]{{ع}} در [[زمان غیبت]] با [[مردم]] به طور کلی قطع و گسسته نشده است، زیرا در هر دو [[غیبت]]، امر [[سفارت]] و [[نیابت]] وجود داشته و دارد و از طریق [[نایبان]]، پیوند [[امام]] با [[مردم]] برقرار بوده و هست؛ در زمان [[غیبت صغری]] [[نیابت]] [[نایبان خاص]] بوده و در زمان [[غیبت کبری]] [[نیابت]] [[نایبان عام]]، که همان [[اطاعت]] فقهای جامعالشرایط است<ref>ر.ک: [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۱۱۷-۱۱۰.</ref>. | ||
#[[پیروی]] از [[دستورات]] و فرمایشات [[امامان]] پیشین{{ع}}: از آنجایی که همۀ [[امامان]]{{ع}} [[نور]] یگانهای هستند، [[دستورات]] و فرمودههای ایشان نیز یک [[هدف]] را دنبال میکند؛ بنابراین، در زمانی که یکی از آنها در دسترس نیست، فرامین [[امامان]] دیگر دیگر چراغ راه [[هدایت]] است<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱.</ref>. | # [[پیروی]] از [[دستورات]] و فرمایشات [[امامان]] پیشین{{ع}}: از آنجایی که همۀ [[امامان]]{{ع}} [[نور]] یگانهای هستند، [[دستورات]] و فرمودههای ایشان نیز یک [[هدف]] را دنبال میکند؛ بنابراین، در زمانی که یکی از آنها در دسترس نیست، فرامین [[امامان]] دیگر دیگر چراغ راه [[هدایت]] است<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱.</ref>. | ||
==[[ادله]] [[لزوم اطاعت]] [[امام زمان]]{{ع}}== | ==[[ادله]] [[لزوم اطاعت]] [[امام زمان]]{{ع}}== | ||
روایاتی<ref>طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص ۱۵۹، ح ۴ و ۵؛ ابن بابویه، محمد بن علی بن حسین،کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۶۱، باب ۳۴، ح ۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۰؛ ابن بابویه، محمد بن علی بن حسین، کمال الدین، ص ۴۸۴.</ref> وجود دارد که [[دلیل]] بر [[نصرت]] و [[اطاعت از امام]] زمان{{ع}} است؛ مانند روایتی که [[امام عصر]]{{ع}} به [[دومین نایب خاص]] خود فرمودند: {{متن حدیث|وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ}}<ref>«اما حوادثی که پیش میآید به راویان حدیث ما مراجعه کنید زیرا آنها حجت و نمایندگان من هستند بر شما و من حجت خدا بر آنهایم»؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ص ۴۸۴.</ref> و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در مورد [[ویژگی یاران حضرت مهدی]]{{ع}} فرمودند: «تلاشگر و کوشا در [[پیروی]] از او هستند»<ref>{{متن حدیث|كَدَّادُونَ مُجِدُّونَ فِي طَاعَتِه}}؛ یوم الخلاص، ص ۲۲۴.</ref> | روایاتی<ref>طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص ۱۵۹، ح ۴ و ۵؛ ابن بابویه، محمد بن علی بن حسین،کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۶۱، باب ۳۴، ح ۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۰؛ ابن بابویه، محمد بن علی بن حسین، کمال الدین، ص ۴۸۴.</ref> وجود دارد که [[دلیل]] بر [[نصرت]] و [[اطاعت از امام]] زمان{{ع}} است؛ مانند روایتی که [[امام عصر]]{{ع}} به [[دومین نایب خاص]] خود فرمودند: {{متن حدیث|وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ}}<ref>«اما حوادثی که پیش میآید به راویان حدیث ما مراجعه کنید زیرا آنها حجت و نمایندگان من هستند بر شما و من حجت خدا بر آنهایم»؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ص ۴۸۴.</ref> و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در مورد [[ویژگی یاران حضرت مهدی]]{{ع}} فرمودند: «تلاشگر و کوشا در [[پیروی]] از او هستند»<ref>{{متن حدیث|كَدَّادُونَ مُجِدُّونَ فِي طَاعَتِه}}؛ یوم الخلاص، ص ۲۲۴.</ref><ref>ر.ک: [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۱۱۷-۱۱۰؛ [[منصور هرنجی|هرنجی، منصور]]، [[انتظار و وظایف منتظران ۲ (کتاب)|انتظار و وظایف منتظران]]، ص ۴۶ ـ ۶۳.</ref> | ||
==نتیجه گیری== | ==نتیجه گیری== | ||