پرش به محتوا

بحری بن عمرو: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
خط ۱۱: خط ۱۱:
بنابه [[روایت]] دیگری جمعی از [[یهود]]، از جمله بحری از پیامبر، کتاب مدوّن خواستند و به او گفتند: خدایی که [[پیامبران]] را برمی‌انگیزد از چنین کاری عاجز نیست. آنان [[تهدید]] کردند که در غیر این صورت ما نیز سخنانی چون سخنان شفاهی تو می‌گوییم که آیه {{متن قرآن|قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا}}<ref>«بگو: اگر آدمیان و پریان فراهم آیند تا مانند این قرآن آورند هر چند یکدیگر را پشتیبانی کنند همانند آن نمی‌توانند آورد» سوره اسراء، آیه ۸۸.</ref> نازل شد و آنها را [[ناتوان]] از این کار دانست.<ref> السیرة النبویه، ج ۲، ص ۵۷۱؛ جامع البیان، مج ۹، ج۱۵، ص۱۹۷ ـ ۱۹۸؛ الدرالمنثور، ج ۵، ص۳۳۶.</ref> در [[شأن نزول]] [[آیه]] {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا}}<ref>«آیا به کسانی ننگریسته‌ای که خویشتن را پاکیزه می‌انگارند اما (این) خداوند است که هر کس را بخواهد پاکیزه می‌دارد و سر مویی  ستم نخواهند دید» سوره نساء، آیه ۴۹.</ref> آمده که بحری بن عمرو به همراه یکی دیگر از [[یهودیان]] با [[کودکان]] خود نزد [[پیامبر]] آمدند و از پیامبر پرسیدند: آیا این کودکان گنهکارند؟ پیامبر فرمود: نه، آنگاه آنها گفتند: ما نیز چنین هستیم؛ [[گناهان]] شبمان در [[روز]] و گناهان روزمان در [[شب]] [[پاک]] می‌شود و آنگاه این آیه نازل شد<ref>تفسیر بغوی، ج ۱،ص ۳۵۰؛ روض‌الجنان، ج ۵، ص ۳۹۱؛ زاد المسیر، ج ۲، ص ۱۰۴.</ref>.
بنابه [[روایت]] دیگری جمعی از [[یهود]]، از جمله بحری از پیامبر، کتاب مدوّن خواستند و به او گفتند: خدایی که [[پیامبران]] را برمی‌انگیزد از چنین کاری عاجز نیست. آنان [[تهدید]] کردند که در غیر این صورت ما نیز سخنانی چون سخنان شفاهی تو می‌گوییم که آیه {{متن قرآن|قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا}}<ref>«بگو: اگر آدمیان و پریان فراهم آیند تا مانند این قرآن آورند هر چند یکدیگر را پشتیبانی کنند همانند آن نمی‌توانند آورد» سوره اسراء، آیه ۸۸.</ref> نازل شد و آنها را [[ناتوان]] از این کار دانست.<ref> السیرة النبویه، ج ۲، ص ۵۷۱؛ جامع البیان، مج ۹، ج۱۵، ص۱۹۷ ـ ۱۹۸؛ الدرالمنثور، ج ۵، ص۳۳۶.</ref> در [[شأن نزول]] [[آیه]] {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا}}<ref>«آیا به کسانی ننگریسته‌ای که خویشتن را پاکیزه می‌انگارند اما (این) خداوند است که هر کس را بخواهد پاکیزه می‌دارد و سر مویی  ستم نخواهند دید» سوره نساء، آیه ۴۹.</ref> آمده که بحری بن عمرو به همراه یکی دیگر از [[یهودیان]] با [[کودکان]] خود نزد [[پیامبر]] آمدند و از پیامبر پرسیدند: آیا این کودکان گنهکارند؟ پیامبر فرمود: نه، آنگاه آنها گفتند: ما نیز چنین هستیم؛ [[گناهان]] شبمان در [[روز]] و گناهان روزمان در [[شب]] [[پاک]] می‌شود و آنگاه این آیه نازل شد<ref>تفسیر بغوی، ج ۱،ص ۳۵۰؛ روض‌الجنان، ج ۵، ص ۳۹۱؛ زاد المسیر، ج ۲، ص ۱۰۴.</ref>.


گفته شده: [[زن]] و مردی از یهودیان[[خیبر]] مرتکب [[زنا]] شدند و براساس [[تورات]] باید سنگسار می‌شدند؛ ولی چون از موقعیت بالایی برخوردار بودند به [[امید]] [[تغییر]] [[حکم]] به [[داوری]] نزد پیامبر آمدند؛ اما پیامبر نیز [[حکم]] به سنگسار کرد و [[اعتراض]] بحری بن عمرو و دیگران را برانگیخت؛ پیامبر{{صل}} فرمود: به [[داناترین]] خود به تورات مراجعه کنید تا بدانید من بر اساس آن حکم کرده‌ام. آنها پیشنهاد پیامبر را پذیرفتند و متن تورات را ملاک قرار دادند و عالمی [[یهودی]] معروف به [[ابن صوریا]] را جهت [[تطبیق]] حکم با تورات معرفی کردند و چون رسوا شدند باز بر سخن خود پافشاری کردند: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ}}<ref>«آیا به کسانی ننگریسته‌ای که بهره‌ای از کتاب‌های (آسمانی) دارند، به کتاب خداوند فرا خوانده می‌شوند تا میان آنها داوری کند؛ آنگاه گروهی از آنها بر می‌گردند  در حالی که روی گردانند» سوره آل عمران، آیه ۲۳.</ref><ref>مجمع‌البیان، ج ۲، ص ۷۲۲ ـ ۷۲۳.</ref>.<ref>[[علی شریفیان|شریفیان، علی]]، [[بحری بن عمرو (مقاله)|مقاله «بحری بن عمرو»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۵.</ref>
گفته شده: [[زن]] و مردی از یهودیان[[خیبر]] مرتکب [[زنا]] شدند و براساس [[تورات]] باید سنگسار می‌شدند؛ ولی چون از موقعیت بالایی برخوردار بودند به [[امید]] [[تغییر]] [[حکم]] به [[داوری]] نزد پیامبر آمدند؛ اما پیامبر نیز [[حکم]] به سنگسار کرد و [[اعتراض]] بحری بن عمرو و دیگران را برانگیخت؛ پیامبر{{صل}} فرمود: به [[داناترین]] خود به تورات مراجعه کنید تا بدانید من بر اساس آن حکم کرده‌ام. آنها پیشنهاد پیامبر را پذیرفتند و متن تورات را ملاک قرار دادند و عالمی [[یهودی]] معروف به [[ابن صوریا]] را جهت [[تطبیق]] حکم با تورات معرفی کردند و چون رسوا شدند باز بر سخن خود پافشاری کردند: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ}}<ref>«آیا به کسانی ننگریسته‌ای که بهره‌ای از کتاب‌های (آسمانی) دارند، به کتاب خداوند فرا خوانده می‌شوند تا میان آنها داوری کند؛ آنگاه گروهی از آنها بر می‌گردند  در حالی که روی گردانند» سوره آل عمران، آیه ۲۳.</ref><ref>مجمع‌البیان، ج ۲، ص ۷۲۲ ـ ۷۲۳.</ref><ref>[[علی شریفیان|شریفیان، علی]]، [[بحری بن عمرو (مقاله)|مقاله «بحری بن عمرو»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۵.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش